In 1839, het jaar waarin in Frankrijk de ontdekking van de fotografie wereldkundig werd gemaakt, werden ook de eerste foto's in Afrika gemaakt. Die foto's lagen aan de basis van een eigen fotografiegeschiedenis die in het Westen pas de laatste decennia, en dan nog schoorvoetend, verkend is. Dat er ook vandaag de dag in Afrika door Afrikaanse fotografen gefotografeerd wordt, is iets wat eveneens gemakkelijk aan de aandacht zou kunnen ontsnappen. De foto's van en uit Afrika die we dagelijks zien, zijn immers vrijwel zonder uitzondering gemaakt door westerse fotografen. Hoe integer zij ook te werk gaan, zij zijn en blijven buitenstaanders en hun foto's hebben - uitzonderingen daargelaten - betrekking op de calamiteiten die in het westen als nieuws beschouwd worden. Hun beelden, hoe verhelderend soms ook, zijn eenzijdig en bevestigen vooral de gebruikelijke vooroordelen over een door honger, oorlogen en aids geteisterd continent.

'Africa Inside', de hoofdtentoonstelling van de Fotomanifestatie Noorderlicht 2000, biedt geen overzicht van de eigen Afrikaanse fotografie. Wel is het een groepstentoonstelling die is opgebouwd uit een serie individuele presentaties waarbij de persoonlijke visie van de fotograaf het uitgangspunt is. Het is een melange van documentaire en 'autonome' fotografen uit Oost-, Midden- en West-Afrika, waarbij het continent van binnenuit wordt getoond en verbeeld, door zij die er wonen en werken. Juist door werk voor het voetlicht te brengen dat gemaakt is met Afrikaanse ogen en voor Afrikaanse ogen (want niet gemaakt met de vooropgezette bedoeling om Afrika aan het westen te tonen) wil Noorderlicht het westerse verwachtingspatroon doorbreken. Het is de eerste maal dat in Nederland een grote tentoonstelling met dit onderwerp is samengesteld. In de tien jaar van haar bestaan heeft de fotomanifestatie Noorderlicht zich altijd gericht op het verkennen van de grenzen van de documentaire fotografie. In de hoofdtentoonstellingen die sinds 1993 het kenmerk van de manifestatie zijn, hebben wij altijd gezocht naar de verbeeldende blik: naar de fotograaf die vanuit eigen persoonlijke ervaringen met respect een poëtisch en associatief beeldverhaal vertelt over het eigen leven of dat van zijn of haar medemens. Het is een visie die genres overstijgt en een eclectische benadering mogelijk maakt.

Zo ging 'Home' (1993) over het thuisgevoel, 'Common Lives' (1995) over het positieve beeld van het alledaagse, 'De Hof van Eden' (1997) over een verlangen naar het paradijs op aarde en 'Wonderland' (1999) over de fotograaf die de meest individuele belevingswereld in welhaast fictieve vorm met de kijker deelt. Door de persoonlijke en intuïtieve drijfveren en de bijna voelbare wijze waarop het werk van de hier gepresenteerde Afrikaanse fotografen maatschappelijk geworteld is, past hun werk naadloos in de Noorderlicht-traditie.