In de catalogus 'ISL' van het Stedelijk Museum uit 1999 staat het werk van Hooghiemstra als volgt beschreven: "Hooghiemstra (...) reist veel en werkt ook regelmatig voor langere periodes in het buitenland, waarbij Ierland een zekere voorkeur geniet. Wat Hooghiemstra denkt, voelt, leest en ziet, maar vooral ook de associaties die hij daarbij ondergaat, legt hij vast in zijn werk. Door zijn directe manier van werken, maar vooral ook door de wijze waarop vaak semi-abstracte beeldelementen hierin worden opgenomen, ontstaat er voor de beschouwer, zonder dat deze de juiste achtergronden tot het ontstaan van het werk kent, de mogelijkheid tot een gevoel van diepe betrokkenheid: als kijkt men naar tekens in het zand."