In een elf meter lang werk toont Irma Stieler verschillende sequenties, die zich laten lezen als een film. Het is de geschiedenis van het licht, voor haar symbool voor de bron van het leven en van de fotografie. En bij licht hoort donker. Samen verbeelden ze voor Stieler leven en dood, schepping en verval. Tegelijkertijd exposeert zij enkele objectkasten waarin ze zwart-wit foto's combineert met voorwerpen.