Als gevolg van de toenemende vrije tijd ondergaan veel Zuid-Europese gebieden een opvallende stedelijke transformatie. Zo worden langs de Spaanse kust zo veel goedkope appartementenflats uit de grond gestampt dat deze streek inmiddels één van de dichtst bevolkte gebieden van Europa is geworden. Belinchón (Spanje, 1971) interesseert zich in 'Ciudades Efímeras' minder voor deze 'architectonische spoken' zelf, dan voor de mensen die er verblijven. Hun levensstijl zegt volgens hem veel over de normen, waarden en identiteit van de moderne westerling.