Matthias Hoch (Duitsland, 1958) fotografeert objecten die van vitaal belang zijn voor het dagelijks leven van de moderne samenleving, zoals overheidsgebouwen, ziekenhuizen en banken. Met grote interesse voor hedendaagse architectuur legt Hoch die plekken vast waar niets te zien en te beleven is: achterkanten, lege ruimtes en parkeergarages. Het zijn de sluitstukken van pas opgeleverde complexen die op de tekentafel als laatste worden ingevuld. Inwisselbare brokken architectuur, waaraan de identiteit van de gebouwen niet meer is af te lezen. Ze staan model voor de machinerie van de maatschappij die volgens Hoch functioneert als een koelkast met een multikabel.

Courtesy Dogenhaus Gallery, Leipzig; Bernd F. Künne, Hannover; Städtische Galerie Wolfsburg.