Nelson Garrido (Venezuela, 1952) richt zich zowel op documentaire als kunstfotografie. In beide stijlen stelt hij populaire culturele uitingen centraal. In de hier getoonde serie, zet hij de eigen, Venezolaanse katholieke identiteit tegenover de Amerikaanse wegwerpcultuur. Zo creëert Garrido een nieuwe iconografische taal rond thema's als geweld, religie, sex en trends, waarmee hij de sociaal opgelegde gedachten, gevoelens en geloofsbeleving in Venezuela ter discussie stelt.

Garrido ontving diverse prijzen, waaronder The Best of Latin American Photography (1995). Verder is hij docent op meerdere foto- en vormgevingsinstituten in Venezuela en geeft hij regelmatig lezingen.