Luis González Palma (Guatemala, 1957) werd afgelopen decennium in korte tijd de belangrijkste fotograaf van Latijns-Amerika. Rond 1985 maakte de als architect en filmmaker afgestudeerde Guatemalteek met een geleende camera zijn eerste foto's van dansers en toneelspelers. De theatrale aspecten van deze geënsceneerde portretten vormden de basis van zijn latere, vrije werk.

González Palma verlegt de traditionele grenzen van het medium door zijn beschilderde en bekraste foto's in kleine installaties te verwerken. In deze nieuwe beeldtaal onderzoekt hij de tragische erfenis van de kolonisatie en de onderwerping van inheemse culturen in Guatemala. Zijn serene, geëngageerde en politiek geladen kunstfotografie won aan kracht vanaf het moment dat hij met monumentaler formaten ging werken. Een eerste, uitgebreide solotentoonstelling in het New Yorkse Museum of Contemporary Hispanic Art in 1989 was uiteindelijk het begin van een indrukwekkende lijst van exposities op het Amerikaanse continent en in Europa.

De fotograaf blijft zelf bescheiden onder zijn succes en vooraanstaande rol in de Latijns-Amerikaanse fotografie: "Ik doe niets nieuws. Ik re-creëer wat ik heb gezien, wat me roerde, raakte of opwond." Tegelijkertijd maakt hij met deze uitspraak duidelijk dat de kracht van zijn werk schuilt in de nauwe verbondenheid met zijn eigen cultuur.

Courtesy Marta Schnider Gallery (USA)