De hier getoonde installatie van Adriana Miranda (Argentinië, 1969) bevat werk van drie series. Samen gaan ze in op de bedreiging die de mens vormt voor de natuur. Door ons toedoen sterven diersoorten uit, stijgt de zeespiegel en bestaat het geïdealiseerde, 'arcadische' landschap alleen nog maar in onze fantasie. De dominante positie en gewelddadige houding die de mens inneemt ten opzichte van de natuurlijke omgeving heeft daarmee onherroepelijke gevolgen voor de mens zelf.

In de zelfportretten uit de serie 'Las Leyes de la Optica' (Optische Wetten) is alleen Miranda's schaduw te zien, die zich als een donkere schim over het landschap uitspreidt. In 'Objetos Vivientes' (Levende Objecten) fotografeert ze dieren op dezelfde manier als mensen worden geportretteerd: met een uitgewogen belichting en oog voor details, close-ups en gezichtsuitdrukkingen.