Toen de vader van Ton Aartsen na 56 jaar besloot om in Indonesië zijn geboorteland, -streek en -huis weer op te zoeken, reisde Aartsen tweemaal met zijn vader mee. Voor de vader was het een emotioneel weerzien, voor Aartsen zelf een soort thuiskomst op een plek waar hij nog nooit was geweest. Daarvoor kende hij het land alleen uit familieverhalen en van vergeelde foto's. Als eerbetoon aan zijn opa, een gerespecteerd fotograaf in het oude Indië, verwerkte Aartsen een aantal foto's op klassieke wijze: zwart-wit, sepia getoond en ingekleurd. Deze beelden visualiseren zijn Indische 'roots'. Kleurenfoto's tonen hoe Aartsen Indonesië als cultuurliefhebber ervoer.