In 2001 bezocht Yrjö Tuunanen (1964) samen met journaliste Elina Grundström in opdracht een Vietnamese schoenenfabriek die voor de Finse markt produceert. Ze zagen er jonge en tevreden fabrieksarbeiders in spiksplinternieuwe kleding. Later in het jaar keerden ze onaangekondigd terug om aanvullend materiaal te verzamelen. Hoewel de uiterlijke omstandigheden niet waren veranderd, leek de atmosfeer in de fabriek verkild. De arbeiders hadden geen tijd meer voor de bezoekers: er moest gewerkt worden.

Ook de in het Westen als 'eerlijk' op de markt gebrachte fair trade producten uit derde wereld landen zijn handelswaar, gemaakt tijdens lange dagen en onder slechte omstandigheden.