Met tweehonderd miljoen moslims is Indonesië de grootste moslimnatie ter wereld. Er zijn vele stromingen, die onderling sterk verschillen. Zo groeide na 11 september het fundamentalisme, maar ook de zorg over de radicale islam. Curator Alex Supartono (1972) vroeg drie jonge Indonesiërs de islamitische maatschappij waarin zij leven te fotograferen. De opdracht werd een bewustwordingsproces. Niet alleen waren de fotografen getuige van een gestage politisering van de islam, ook raakten zij doordrongen van de enorme rijkheid aan islamitische stromingen in hun leefmilieu. Bovendien openbaarde de nadruk op persoonlijke ervaringen het alledaagse karakter van de islam in Indonesië - zowel aan de toeschouwer als aan de fotografen zelf.

MOHAMMED AND ME moet uitgroeien tot een wereldwijd project dat meer inzicht verschaft in de (gevolgen van) de islam. 'Mohammed verandert', zegt Alex Supartono. 'En wij veranderen even snel mee.'

Arief Kamaludin Rahman (28) gebruikt voor MOHAMMED AND ME zijn ervaringen als fotojournalist voor het islamitische weekblad Sabili. Hij stelt zich kritisch op ten opzichte van de conservatieve ideologie die het blad uitdraagt. Vier jaar lang werkte hij aan dit portret van een radicale moslimgroepering. De getoonde foto's werden door de redactie niet geschikt geacht voor publicatie.

Paul Kadarisman (31) fotografeerde zichzelf naast vrienden die fotograaf zijn én Mohammed heten. Ze zijn als moslim in een paradoxale situatie belandt: ze zijn fotograaf terwijl de islam het produceren van afbeeldingen verbiedt. De ontspannen poses benadrukken het dubbele karakter van de islam in de Indonesische maatschappij.

Mohammed Revaldi (29) fotografeerde de Nasqshbandi Hqqani Sufi Orde, een charismatische sekte die alleen toegankelijk is voor de islamitische upperclas. Als insider maakte Revaldi in snapshotstijl een even ongedwongen als intiem portret.