In 1977 richtte een aantal vrouwelijke intellectuelen in Kaboel de Revolutionary Association of the Women of Afghanistan (RAWA) op. De RAWA propageerde een democratisch gekozen regering en wilde opkomen voor de rechten van de Afghaanse vrouw. Tijdens de sovjetbezetting stichtte de RAWA scholen en ziekenhuizen voor gevluchte Afghanen in Pakistan. Ook verzorgde zij opleidingen voor vrouwen, tot woede van de communistische bezetter én de fundamentalistische islam. Veel RAWA-leden, waaronder oprichtster Meena Kishwar Kamel, werden vermoord. In 1981 richtte de beweging met Payam-e-Zam (Boodschap voor de vrouw) een eigen tijdschrift op. Dat verschijnt nog steeds, zoals ook de strijd van RAWA doorgaat nu de Verenigde Staten de Taliban door andere fundamentalistische oorlogsheren hebben vervangen. Een beproefd strijdmiddel is het vanonder de boerka filmen en fotograferen van misstanden rond de Afghaanse vrouw.