Volgens de staatsideologie moesten arbeiders in de DDR als trotse en zelfbewuste helden worden geportretteerd. Zij waren het immers die de grondslag legden voor de nieuwe communistische samenleving. Gundula Schulze Eldowy wilde dit beeld nuanceren. Ze fotografeerde arbeiders in de omstandigheden waarin zij hun werk daadwerkelijk verrichtten. In de praktijk ging het vaak om werkzaamheden die te midden van stof en vuil en in gebrekkig licht moesten worden uitgevoerd. Ongemakkelijke posities, al dan niet bij zware machines, waren geen uitzondering. Ondanks de vaak onmenselijke werkomstandigheden ogen de arbeiders ongebroken. Hun afgepeigerde uiterlijk toont een vastberaden behoud van menselijke waardigheid.

Gundula Schulze Eldowy (DDR, 1954) studeerde fotografie aan de Hochschule für Graphik und Buchkunst in Leipzig van 1979-1984. Haar reportages maakte ze in meer dan dertig landen. Naast het reizen en fotograferen is ze actief als dichter en zangeres. Ook maakt ze videofilms en geluidscollages.