Leo Divendal (1947) toont een selectie van foto's die hij maakte voor zijn boek Divendal. Te zien zijn onder andere vrouwenportretten (1992), foto's die Divendal maakte in het voormalige concentratiekamp Terezín (1992) en foto's gemaakt in het Turkse dorpje Kesikköprü (1993). Jan de Goede schrijft in het boek over het werk van Divendal: "Als men zijn foto's vergelijkt met de hoeveelheid fotografische beelden die over ons wordt uitgestort als evenzovele pogingen om ons de sensatie door de strot te dwingen, dan zijn deze foto's van een verademende stilte, subtiele rimpelingen om onze zinnen te prikkelen en ons tot bezinning te verleiden. Ik ervaar de fotografie van Divendal als een vorm van poëzie. Zijn camera is het bedachtzame oog dat vanuit een beschouwende afstand dieper in de dingen tracht door te dringen. Zijn foto's zijn zo bijzonder doordat zij onnadrukkelijk en wellicht daardoor zo intens, getuigen van de ervaring van het kijken zelf."