In de ogen van Hendrik Jan Jager (1951) wordt fotografie te vaak gezien als middel om een moment, een situatie vast te leggen. Hijzelf is geïnteresseerd in fotografie als expressiemiddel. Bovendien dienen de foto's polyinterpretabel te zijn: "mijn foto's moeten zoveel 'ruimte' in zich hebben dat de beschouwer een eigen interpretatie kan geven". Tijdens Noorderlicht worden zijn digitaal bewerkte zwartwitfoto's van Schotse landschappen tentoongesteld. Expressief van vorm en kleur roepen de werken een enorme ruimtelijkheid op, waarin de beschouwer diverse betekenissen kan ontdekken.