Zowel de titel van de tentoonstelling als het tentoongestelde werk is meervoudig interpretabel. Kijkt de fotograaf of kijkt de beschouwer? Misschien slaat de 'ik' uit de titel wel op de afgebeelde personen. Het beeld toont wat eigenlijk niet gezien mag worden, of wat je misschien zelfs niet wílt zien. Primaire gevoelens, emoties, geheimen, intimiteit, persoonlijke situaties. De emoties worden echter wel in een bepaalde context geplaatst. De recipiënt begeeft zich heimelijk op het terrein van een ander. Dit prikkelt; spanning, maar ook herkenning of zelfs een gevoel van schaamte kunnen ontstaan. Kortom: bij het bekijken van de tentoonstelling is de toeschouwer een voyeur, diens voyeurisme is hier echter legitiem. In deze tentoonstelling is werk te zien van de recent afgestudeerde Arnoud Bakker (1972), Christel Boertjes (1973), Simone Bouwstra (1974), Floor Kuiper (1969), Jolanthe Lalkens (1968) en Marco Wiegers (1973).