Eva Besnyö (1910) werd geboren in Boedapest en emigreerde in 1932 naar Nederland. In haar werk staan fotografische eigenschappen als scherpte, aandacht voor het detail en voor de afdruk centraal. Al sinds de jaren veertig wordt ze gezien als dé fotografe van Nederland. Voor vele fotografen heeft zij dan ook als voorbeeld gediend.

Besnyö heeft in de oorlog gefotografeerd, maar is geen oorlogsfotografe. Ze heeft in de stad gefotografeerd, maar is geen fotojournaliste. Fotografie is in haar werk een sociaal-maatschappelijk instrument. De onderwerpen die zij fotografeerde lopen sterk uiteen en variëren van Dolle Mina-acties tot Hongaarse dorpen en portretten van Nederlandse kunstenaars. In haar werk laat ze tegelijkertijd het kwetsbare en het strijdbare van de mens zien. Als een soort documentatie voor later toont ze het huiselijke en het alledaagse, het familieleven en het werk. "Dat is moeilijker dan extreme momenten vastleggen, want aan het alledaagse moet je zelf iets toevoegen."