Deze serie van Anna Beeke (1944) toont een romantisch beeld van poezelige naakte vrouwen. De foto's zijn op speciaal (chamois) papier afgedrukt waardoor ze nostalgisch aandoen. Dit wordt versterkt doordat de foto's in notenhouten lijsten zijn geplaatst. De sfeer die hierdoor wordt opgeroepen, herinnert aan de intimiteit van boudoirs uit de vorige eeuw, toen dik zijn wel in het schoonheidsideaal paste. Ondanks hun fysieke 'onvolkomenheden' toont Beeke de voluptueuze vrouwen in al hun kracht. Op deze manier vormt de serie een statement over het heersende schoonheidsideaal.