In het werk van Diana Blok (1952) speelt de mens een belangrijke rol. Een groot deel van haar werk bestaat dan ook uit (zelf)portretten. In de tentoonstelling Unbeschreiblich Weiblich? toont Blok vrouwenportretten waarin de vergankelijkheid van het lichaam centraal staat. Uit de door het leven getekende lichamen spreken schoonheid, kracht en vitale zeggingskracht. Deze staan haaks op het negatieve beeld dat in onze maatschappij bestaat van ouderen, gehandicapten en dikke mensen.