De serie van verstilde vrouwenportretten van Leo Divendal (1947) vormt een hommage aan de kracht en schoonheid van vrouwen. De geportretteerde vrouwen bezitten niet per definitie de kenmerken die het heersende schoonheidsideaal voorschrijft. De schoonheid van deze krachtige vrouwen komt met name tot stand of wordt geaccentueerd door de melancholische sfeer in de beelden. De sterke contrasten van licht en schaduw spelen hierin een belangrijke rol. Enkele portretten die in de tentoonstelling zijn te zien, zijn gepubliceerd in het zojuist verschenen boek 'Divendal'.