Stuth schept in haar werk een nieuwe architectonische wereld. In Berlijn fotografeerde zij het bouwproces van verschillende gebouwen. Zij monteerde de opnamen tot bewogen, bijna zinderende collages met eigenaardige effecten. De foto's zijn afwisselend negatief en positief afgedrukt. De frisgekleurde ontwerptekening contrasteert met de grauwe, gerealiseerde architectuur. Tegenover deze collages plaatst Stuth eenvoudige, sobere portretten van haar generatiegenoten. Zij zijn de mogelijke, toekomstige inwoners van de nieuwe stad. De getoonde mensen blijven verbonden aan de realiteit. Zij vormen de brug tussen de gemaakte, fictieve wereld van de architectuurfoto's en de werkelijke wereld waarin de beschouwer leeft.