Bekend geworden is Corbijn (1955) door zijn foto's van jazz- en popmusici. In zijn oeuvre zijn drie perioden te onderscheiden. Tegenwoordig bevindt hij zich in de derde fase. De atmosferische, vaak melancholische zwart-witfoto's van zijn beginperiode hebben een immense invloed gehad op de portretfotografie in de internationale media. Behalve door muziek is Corbijn gefascineerd door de wereld van film, literatuur en mode. De grootheden van deze tijd zijn door hem bijeengebracht in één oeuvre. De portretten uit de serie 'Star Trak', die thuishoren in de tweede periode, zijn minder documentair dan zijn vroege foto's. In tegenstelling tot veel fotografen ("doe maar gewoon, alsof ik er niet ben"), is Corbijn een aanwezige in de ruimte. Hij komt binnen in een bestaande situatie en maakt gebruik van de informele sfeer. De te portretteren persoon kan zo gek of normaal doen als hij zelf wil. Hij kan zijn wie hij wil zijn, spelen wie hij wil spelen.