In 1965 werd het fotoboek 'A Dialogue with Solitude' van Heath uitgegeven. Het boek waaraan hij tien jaar werkte, werd een van de belangrijkste fotoboeken van de jaren zestig. Het is een felbegeerd boek voor de verzamelaar van zeldzame uitgaven. 'A Dialogue with Solitude' bestaat uit tweeëntachtig zwart-witfoto's en citaten. Zij laten Heaths donkere en poëtische visie op het bestaan zien: "Voor mij is fotograferen het maken van dagboekaantekeningen die ontstaan door een betrokkenheid bij de wereld. Door de opeenvolging van mijn foto's ontstaat er een poëtische structuur, een verbindende link, die niet chronologisch of narratief is in zijn ontwikkeling zoals een beeldverhaal, maar emotioneel in ontwikkeling. Als het ene beeld aan het andere wordt gekoppeld veroorzaakt dat een gevoel, wat een groter effect heeft dan elk beeld op zichzelf", hij noemt dat het 'derde effect'.