Van der Keuken (1938) verhuisde in 1956 van Amsterdam naar Parijs om daar een opleiding te gaan volgen aan de filmschool Institut des Hautes études Cinématographiques (Idhec). In Parijs werd hij geconfronteerd met het leven en de eenzaamheid van de mens in een metropool. Van der Keuken maakte duizenden foto's, met de stad als decor voor zijn gevoelens van verlatenheid. In 1963 werd een selectie van deze opnamen uitgegeven in het boek 'Paris Mortel', een titel die de sombere ondertoon van de inhoud weergeeft. Met dit boek trachtte hij de complexiteit van de stad weer te geven.

Van der Keuken is zowel fotograaf als cineast, maar beoefende beide media zelden gelijktijdig. Het fotograferen was een voedingsbodem voor zijn films en beschouwde hij als "vakantie van de filmer". Zijn films werden in de loop der jaren steeds maatschappijkritischer, een engagement dat zich al aankondigde in de fotoserie 'Paris Mortel'.