Strömholm (1918) is sinds de jaren vijftig een van de leidende fotografen van Scandinavië. Zijn werk heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de ontwikkeling van de fotografie als onafhankelijke kunstvorm in Europa. Hij ontwikkelde een fotografische beeldtaal analoog aan het existentialisme. Terugkerende thema's in zijn foto's zijn graffiti, de wereld van de prostitutie en de rituele franje van de dood. Daarnaast gaat zijn aandacht uit naar de portretfotografie.

Strömholm toont een kant van de maatschappij die meestal verborgen blijft, het soort leven waar veel mensen zich niet bewust van zijn of niet willen zijn. De foto's stralen een triestheid uit, de onherroepelijkheid van het leven en de alomtegenwoordigheid van de dood. Strömholm wordt gedreven door dit observeren van die maatschappij. Daarnaast is hij gefascineerd door het mysterie van de fotografie zelf. Een eenvoudige klik op de knop transformeert de driedimensionale wereld naar een tweedimensionale foto. Een overweldigend plat vlak dat een overvloed aan gevoelens bij de beschouwer kan oproepen.