Bruno Stevens' (1959) werk is een reactie op de beelden van het conflict die ons dagelijks via de media overspoelen. De massaliteit van die beelden maakt ze inhoudsloos, oppervlakkig ontdaan van elke betekenis. Zijn werk is een aanklacht tegen het geweld, waarin hij gevoelens en emoties wil delen door middel van eenvoudige zwartwit beelden die getuigen van het leven in een conflictzone. Een deel van de presentatie bestaat uit de serie 'Faces', een reeks portretten van overleden slachtoffers.