Hidde Beekman reageert op de alomtegenwoordigheid van de dood in onze door de televisie gedomineerde dagelijkse ervaring, waar de dood als vermaak gepresenteerd wordt, als een geabstraheerd concept. In zijn werk toont hij wijzen waarop wij liever niet zouden sterven, intrigerend en tegelijkertijd afschrikwekkend, met vervormde perspectieven en scherpte, waarmee een vertekend beeld van de werkelijkheid gesuggereerd wordt.