06 | 30

foto: Cris Toala Olivares

ALICE WIELINGA
Alice Wielinga (Nederland, 1981) studeerde in 2004 af aan de AKV St. Joost Academie in Breda als documentair fotograaf. Ze voelde zich echter belemmerd door de beperkingen van haar vakgebied en bedacht manieren om beelden samen te stellen die een wereld visualiseren voorbij het direct zichtbare. Sinds 2013 werkt ze aan kunstprojecten in Noord-Korea. In 2018 presenteerde Alice haar project ‘Ode to Nebuta’ in de Culturele Hoofdstad Leeuwarden.

Hoe ben je betrokken bij Noorderlicht?
“Het project ‘Ode to Nebuta’ was een samenwerking met en een opdracht van Noorderlicht. Het werd een prachtige ontdekkingsreis naar Aomori in Japan, waar ik een serie maakte over het lichtfestival Nebuta. De kleuren, de geuren en het ritme van het festival hebben een speciaal plekje in mijn hart verovert en dit gevoel heb ik overgebracht in mijn uiteindelijke werken. Ik vond het fantastisch dat ik, samen met Noorderlicht, een stukje Japan kon laten zien tijdens Culturele Hoofdstad in 2018.”

Wat was je favoriete NL-expositie?
Ik herinner mij nog een bezoek aan de fotomanifestatie ‘Nazar’ in 2004. Dit festival vond plaats na 9/11 en net voor de moord op Theo van Gogh. De mainstream media waren vol berichtgeving over de Arabische wereld, maar de verhalen boden een zeer beperkt perspectief. Ik studeerde op dat moment net af aan de kunstacademie en herinner me dat het zien van ‘Nazar’ mij leerde hoe verruimend het is om andere (en diverse) invalshoeken van een onderwerp niet uit het oog te verliezen. Een mooi voorbeeld van deze diversiteit was ook te zien tijdens ‘North Korean Perspectives’, samengesteld door Marc Prüst. De expositie toonde verschillende visies op Noord-Korea. Van mij werd een deel uit mijn serie ‘North Korea, a Life between Propaganda and Reality’ tentoongesteld. Als er een land is waar we een zeer verwrongen en eendimensionaal beeld van hebben, dan is het wel Noord-Korea. Dat maakte deze tentoonstelling zeer waardevol.”

Hoe zie je de toekomst voor Noorderlicht?
“Ik hoop dat Noorderlicht nog minstens 30 jaar doorgaat met het maken van tentoonstellingen. Zeker nu, in een tijd van toenemende polarisatie, is een festival dat diversiteit aan verhalen en perspectieven biedt belangrijk. Noorderlicht kijkt verder dan de traditionele vorm van fotografie en staat open voor nieuwe vertelvormen. Het verhaal staat altijd centraal. En dan niet het verhaal dat we altijd al horen, maar juist dat andere.”