11 | 30

foto: Bart Verraest

CATHERINE NELSON
Catherine Nelson (Australië, 1970) studeerde in 1996 af als schilder aan het College of Fine Arts in Sydney. Toen ze begon te fotograferen, bekroop haar het gevoel dat het medium tekortschoot bij het overbrengen van haar innerlijke ervaring van de wereld. Dankzij haar scholing als schilder en haar jarenlange ervaring in de filmindustrie – waar ze werkte met de meest geavanceerde digitale effecten – wist ze nieuwe wegen te vinden. Uit duizenden foto’s van een specifieke plek stelde ze drijvende, transcendente en buitenaards aandoende landschappen samen. In 2008 richtte ze een eigen studio op in Gent en Amsterdam, waar ze afwisselend woont. 

Wat is je relatie met Noorderlicht?
“Ik ben twee keer door Noorderlicht uitgenodigd. Mijn eerste tentoonstelling was in 2012 op de 19e Internationale Noorderlicht Fotomanifestatie ‘Terra Cognita’. De tweede was in 2018 bij de 25e editie ‘IN VIVO | de aard van de natuur’. Ik liet daar mijn serie ‘Unstill Life’ zien.”

Wat was je favoriete tentoonstelling?
“Dat is 'Terra Cognita'. In Museum Belvédère liep de tentoonstelling organisch over in het terrein rond het museum. De opening was een fantastisch, net als het weer. Er waren meer dan honderd exposanten aanwezig. We zaten allemaal in een hotel in de buurt van het Belvédère, een geweldige gelegenheid om andere fotografen te ontmoeten. Mijn werk is erg tijdrovend en arbeidsintensief - het is een zeer eenzaam bestaan af en toe. Dus om ineens omring te zijn door fotografen van alle leeftijden en ervaringsniveaus was zeer stimulerend, en heel nuttig in wat het begin van mijn exposerende carrière bleek te zijn. Het was een hoogtepunt voor mij.”

Hoe zie je de toekomst voor Noorderlicht?
“Ik hoop dat jullie op deze voet doorgaan. Ik vind het geweldig dat Noorderlicht openstaat voor alle vormen van expressie binnen de fotografie; van analoog tot digitaal, collage en allerlei andere verschijningsvormen van het medium, waardoor zeer verschillende fotografen een platform wordt geboden om tentoon te stellen. Ik zou ook graag zien dat jullie meer relaties opbouwen met andere festivals over de hele wereld. Het zou geweldig zijn om een soort database te maken van internationale fotofestivals, die zowel door festivalorganisatoren als door fotografen kunnen worden bezocht.”