• © Stanley Greene

Thomas Dworzak, Stanley Greene, Kadir van Lohuizen, Paolo Pellegrin - Katrina

An Unnatural Disaster

Op 29 augustus 2005 werd de Amerikaanse staat Louisiana getroffen door Katrina, één van de zwaarste orkanen uit de geschiedenis van de Verenigde Staten. De orkaan trok door Biloxi, maar richtte de meeste schade aan in het nabijgelegen New Orleans, dat als gevolg van dijkdoorbraken grotendeels onder water kwam te staan. Omdat de stroom was uitgevallen en het water vervuild bleek, werden de bewoners verplicht de stad te verlaten. Meer dan 1300 mensen zouden de ramp niet overleven, enkele duizenden slachtoffers worden nog altijd vermist.

Thomas Dworzak (Duitsland), Stanley Greene (VS), Kadir van Lohuizen (Nederland) en Paolo Pellegrin (Italië) bezochten New Orleans en Biloxi in de maanden na de ramp. Ze kwamen tot de conclusie dat niet Katrina de grootste schade had aangericht, maar het falen van de Amerikaanse overheid. Geld dat was bestemd voor versterking van de dijken was gebruikt voor de oorlog in Irak. Hulp voor het gebied, voor het overgrote deel bevolkt door kansarme zwarten, kwam tergend traag op gang. "Had Katrina in New York toegeslagen, dan was het nooit zo gegaan," zegt Kadir van Lohuizen.

Nog altijd ligt New Orleans in puin en worden er lijken geborgen. Van de half miljoen inwoners zijn er nog maar 60.000, overwegend blank, teruggekeerd. Van Lohuizen: "Het grootste deel van de zwarte bevolking is niet meer welkom. Het is duidelijk dat projectontwikkelaars azen op de grond. Je zou kunnen spreken van een etnische zuivering."

The Issue - nieuw magazine

De foto's uit de tentoonstelling verschijnen tevens in het nieuwe magazine The Issue. Bij de opening van de tentoonstelling wordt het eerste nummer van The Issue gepresenteerd (isbn 90-5330-505-X, winkelprijs 15,00 euro). Het groot formaat magazine is een initiatief van Mets & Schilt uitgevers en zal onregelmatig verschijnen, ook in het buitenland.

Artikel: Edie Peters over The Issue (Photoq, maart 2006)

The Issue heeft een boodschap, vooral voor de fotografieEr is een nieuw blad uit dat een podium biedt aan journalistieke fotografie. Om met uitgever Maarten Schilt te spreken: 'We vullen het gat dat kranten en tijdschriften laten vallen.' Daarmee doelt hij op de indrukwekkende reportages die fotografen soms maken en waarvoor in de bladen geen ruimte meer is. Zonde. Om die reden geeft Mets & Schilt nu het onregelmatig verschijnende The Issue uit. Een blad dat helemaal wordt gevuld met fotografie over één onderwerp.

Het eerste nummer is half maart 2006 gepresenteerd in galerie Noorderlicht in Groningen, een organisatie die een sterke naam heeft opgebouwd op het gebied van serieuze fotojournalistiek en documentaire fotografie. De foto's in het nummer, van Magnum-fotografen Thomas Dworzak en Paolo Pellegrin en Vu-fotografen Stanley Greene en Kadir van Lohuizen, zijn tentoongesteld in de galerie.

Het onderwerp van de eerste Issue is Katrina, die natuurramp die rond New Orleans duidelijk maakte hoe onrechtvaardig de Amerikaanse samenleving in elkaar steekt. De merendeels zwarte bewoners waren al arm en zitten nu helemaal aan de grond. Politici als president Bush schitteren door desinteresse. Een groot gebrek aan menselijke waardigheid, aldus de vaststelling van John Lee Anderson in de enige tekstbijdrage in het blad.

De vier fotografen hebben zich het afgelopen decennium bewezen: ze zijn in staat aangrijpende foto's te maken, ze rusten niet op hun lauweren maar ontwikkelen hun beeldtaal, ze horen tot degenen die echte foto-essays kunnen maken: in enkele tientallen foto's een onderwerp visueel en verhalend analyseren.

We zien veel landschappen in The Issue #1, dramatisch alsof er zojuist een oorlog heeft gewoed. In de samenstelling van het geheel, vormgeving en fotoredactie zijn gedaan door Teun van der Heijden, hebben die landschappen een grotere inbreng in het verhaal dan de foto's met mensen. Dat is een beetje jammer, omdat juist het menselijke verhaal, ook nu nog, een aanvulling had kunnen zijn op wat we al weten. De foto's zijn vaak overweldigend, zeker, maar er zijn weinig aanknopingspunten voor de lezer die zoekt naar identificatie met de slachtoffers.

De vraag is waarom dit blad nu verschijnt, een jaar na de ramp. En wat het toevoegt aan wat we al weten en gezien hebben. De makers hebben alleen maar goede bedoelingen, dat staat vast. Maar het antwoord op die vragen moet toch wat aarzelend volgen. The Issue #1 is een voorbeeld van de nieuwe weg die fotografen kunnen inslaan: zelf een medium beginnen en je verhaal vertellen. En in die voorbeeldfunctie is het blad geslaagd.

Uit eigen ervaring weet ik dat het moeilijk is, maar je moet er wel naar streven: een fotoproductie maken die ertoe leidt dat meer mensen begrijpen hoe een belangrijk stukje van de werkelijkheid in elkaar steekt. Niet alleen degenen die al weten hoe erg het is. Dat neigt naar preken voor eigen parochie. Dat is ook nodig, zoals Susan Sontag in Regarding The Pain Of Others stelde. Maar streven naar een stapje verder zou mij liever zijn.