Fotografen / ARENA

Arena

Ignacio Acosta

Ignacio Acosta

Copper Geographies (2010-2015)

Hoewel een leven zonder koper nauwelijks is voor te stellen, blijft het metaal in onze auto's, stroomkabels, vliegtuigen en mobieltjes onzichtbaar. Dat geldt niet voor de verwoestende effecten van de koperwinning op het landschap – voor iedere ton koper blijft circa honderd ton chemisch afval in het landschap achter. In COPPER GEOGRAPHIES onderzoekt Ignacio Acosta de impact van koperwinning op het landschap in Chili, producent van meer dan een derde van 's werelds koper, en de wereldwijde exportstromen van koper. Acosta verkent verschillende landschappen in de Atacamawoestijn die een historische band met de koperwinning hebben en toont de transformatie van kopererts tot kapitaal. Zo verbindt hij de mijnen in Chili met Londen, het mondiale centrum van investeringen in de mijnbouw, en daagt hij de kijker uit om achter ogenschijnlijk idyllische landschappen de harde impact van het kapitalisme te zien.

Ignacio Acosta >>

Mandy Barker

Mandy Barker

Soup (2011) Hong Kong Soup: 1826 (2014) Penalty (2013)

Mandy Barker probeert het bewustzijn over de gevolgen van de plastic afvalberg in de oceanen op het mariene leven en uiteindelijk onze eigen gezondheid te vergroten. Voor haar serie SOUP verzamelde ze op stranden over de hele wereld voorwerpen uit deze gigantische, drijvende vuilnisbelt. Met haar foto's maakt ze de dood van zeedieren die het plastic proberen te eten en de verspreiding van plastic in de voedselketen tastbaar. De plastic voorwerpen uit de serie HONG KONG SOUP: 1826 zijn afkomstig van dertig stranden in Hongkong, waar elke dag 1826 ton plastic op de vuilstort belandt. De afgebeelde voorwerpen relateren aan de cultuur en tradities van Hongkong. Voor de serie PENALTY kreeg Barker na een oproep op social media in vier maanden tijd 992 voetballen opgestuurd die in zee of aan de kustlijn waren gevonden. Met haar mozaïeken van het gerangschikte afval roept Barker een emotionele reactie op; de esthetische aantrekkingskracht van haar foto's schuurt met de wetenschap van deze grootschalige milieuvervuiling.

Mandy Barker >>

  • Mandy Barker

Olaf Otto Becker

Olaf Otto Becker

Reading the Landscape (2014)

In zijn boekproject READING THE LANDSCAPE stelt Olaf Otto Becker de wereldwijde ontbossing van oerbossen en de huidige herijking van ons begrip van de natuur ter discussie. Becker toont in de oerwouden van Indonesië en Maleisië drie staten van natuur: intact, verwoest en kunstmatig. De mensheid verwoest binnen een paar decennia de oerbossen die al miljoenen jaren bestaan, vervangt ze door monoculturen en creëert in de megasteden imaginaire natuur. Samen vormen ze volgens Becker een onontkoombaar fataal ecologisch en economisch proces. De foto's van READING THE LANDSCAPE getuigen van de veranderde landschappen als gevolge van overbevolking en het ongecontroleerde gebruik van de grondstoffen van de aarde.

Olaf Otto Becker >>

Theo Bos

Theo Bos

Dunes at Meijendel (2013-2016)

Behalve een uitgestrekt natuur- en recreatiegebied is Meijendel, gelegen nabij Den Haag, een waterwingebied voor de stad. Om het natuurlijke karakter en de biodiversiteit van het terrein te versterken, is in de meer afgelegen delen van dit gebied met bos, duinen en meertjes de toplaag van de bodem verwijderd. Daardoor zijn de wandelende duinen van weleer teruggekomen en is het landschap volgens Theo Bos alleen maar aantrekkelijker geworden. Critici zeggen echter dat Meijendel nu niet alleen een productiegebied van drinkwater is geworden, maar ook van kunstmatige natuur.  

Theo Bos >>

  • Theo Bos

    Dunes at Meijendel (2013-2016)

  • Theo Bos

    Dunes at Meijendel (2013-2016)

  • Theo Bos

    Dunes at Meijendel (2013-2016)

Carole Condé & Karl Beveridge

Carole Condé & Karl Beveridge

Multiple Exposures (2011)

In MULTIPLE EXPOSURES brengen Carole Condé en Karl Beveridge dezelfde locatie in Canada gedurende een periode van zeshonderd jaar in beeld. Beginnend met een pre-koloniaal bos laten de acht foto’s de economische geschiedenis en de daarmee samenhangende impact op het landschap en milieu zien. Via onder meer de bonthandel en het bijna uitsterven van de bever, en een chemische fabriek uit de jaren zestig en de moderne industriële milieuvervuiling, belandt de kijker bij een kantoortoren, de ‘financialisatie’ van de economie en de wereldwijde opwarming van de aarde. In elke foto zijn twee arbeiders afgebeeld: de ene verbeeldt de tol die arbeiders in de vorm van letsel, ziekte en werkloosheid moeten betalen, de andere verbeeldt vormen van verzet tegen de eveneens afgebeelde ondernemers.

Carole Condé & Karl Beveridge >>

Matthieu Gafsou

Matthieu Gafsou

Ether (2014-2015)

In zijn serie ETHER toont Matthieu Gafsou de structuren waarmee de menselijke beschaving de hemel boven zich heeft gekoloniseerd. De ragfijne lijnen en delicate vormen appelleren aan een gevoel van eenheid. De beelden doen denken aan een structuur van een hogere orde en roepen associaties op met wetenschappelijke classificatiesystemen en natuurkundige wetten, met de poëtische structuur van de natuur zelf. ETHER is de proloog van een doorlopende serie waarin Gafsou de grenzen van de wetenschap in relatie tot het menselijk lichaam wil verkennen.

Matthieu Gafsou >>

Hiroshi Imai

Hiroshi Imai

Another Planet (2015)

Regelmatig bezocht Hiroshi Imai een zandafgraving, een schijnbaar verwoest land dat hij voor het eerst vanuit een vliegtuig zag. De velden en bergen waren er gedurende vele jaren afgegraven om zand en steen te produceren. Wat er overbleef, was onder invloed van het weer verder geërodeerd. De combinatie van menselijk gedrag en natuur resulteerde in een chaotisch landschap dat van een andere planeet afkomstig leek. In 2014 onderging dit buitenaardse landschap echter een dramatische transformatie. De groeve werd op grote schaal voorbereid voor de opslag van nucleair afval uit Fukushima. Elders waren op afgegraven stukken grond talloze zonnepanelen geïnstalleerd. Deze handelswijze is volgens Imai tekenend voor de mens, die naar zijn wensen handelt zonder de gevolgen voor de natuur te vrezen.

Hiroshi Imai >>

Antoinette De Jong & Robert Knoth

Antoinette De Jong & Robert Knoth

Mori – Tree and Soil (2016)

Mori, the Japanese word for woods, consists of two characters, which separately mean tree and soil. The leaves that fall from the trees each year are assimilated into the soil, from which new trees are able to grow. The water absorbed by the woods on the hills is crucial for the rice fields in the valleys. With its cleansing and revitalising power the woods symbolise renewal. Since the nuclear disaster in Fukushima in 2011, however, the woods have been contaminated by radioactive particles that have settled there and which have also ended up in the groundwater. The nuclear disaster thus forms a break with traditional Japanese values and Shintoism, which considers the preservation of natural and cultural landscapes to be of paramount importance.

Antoinette De Jong & Robert Knoth >>

Katrin Koenning

Katrin Koenning

The Crossing

In haar work in progress THE CROSSING concentreert Katrin Koenning zich op de ‘gewonde’ Australische ecologie, waarin de invloed van de mens onmiskenbaar staat gekerfd in alles wat we hebben aangeraakt: land, water en lucht. De serie reflecteert in op de natuur in het antropoceen – het geologische tijdperk waarin het klimaat en de atmosfeer op aarde de gevolgen van menselijke activiteit ondervinden. Als gevolg daarvan verkeert de natuur in verschillende staten van verdwijning, aanpassing en verandering.

Katrin Koenning >>

David Maisel

David Maisel

The Fall (2013)

In THE FALL documenteert David Maisel delen van het landschap tussen Madrid en het zeventig kilometer zuidelijker gelegen Toledo. Vanuit de lucht blijkt deze regio landschappen te herbergen die door de impact van de mens ecologisch en esthetisch verregaand zijn ontaard. Van sinds de crisis verlaten bouwplaatsen in de Madrileense wijk Vicálvaro, de buitenaards ogende landbouw en de in dagbouw gewonnen mineralen in de gemeente Borox, tot de gearceerde velden van de industriële boomplantages in de gemeente Fuensalida: de composities van Maisel roepen een filosofische en existentiële, dubbele reactie op. Ze zijn tegelijkertijd intrigerend, afschrikwekkend en verwarrend. Meer dan eenvoudigweg beelden die de impact van menselijke activiteiten duidelijk maken, vormen ze een poëtische weergave van de menselijke psyche die de misvormde landschappen heeft geschapen.

David Maisel >>

Simon Menner

Simon Menner

Minefields (2011-2013)

Een groot deel van de angst voor landmijnen ligt in de onzichtbaarheid ervan. Een vergeten landmijn kan ook lang na een gewapend conflict nog slachtoffers maken. Een voormalig slagveld waarvan bekend is dat er nog landmijnen liggen, jaagt mensen nog veel meer angst aan – een impact die veel groter is dan die van de landmijn als wapen. In Israël, Bosnië-Herzegovina en Frankrijk fotografeerde Simon Menner bestaande mijnenvelden en gebieden die nog liggen bezaaid met niet-geëxplodeerde mijnen uit voorbije conflicten. Hoewel de dreiging niet zichtbaar is, verliezen de landschappen er hun onschuld door.

Simon Menner >>

Simon Norfolk

Simon Norfolk

When I am Laid in Earth. Mapping with a Pyrograph, the Melting Away of the Lewis Glacier on Mt. Kenya (2014)

In oktober 2014 verbleef Simon Norfolk achttien dagen in een Keniaanse berghut op een hoogte van bijna vijfduizend meter. Hij wilde er het smelten van de Lewisgletsjer vastleggen. Dankzij de periodieke metingen van de gletsjer sinds 1934 kon Norfolk de grenzen van de ijsmassa in het verleden uitzetten op de huidige berg. 's Nachts sleepte Norfolk een geïmproviseerde fakkel over de omtrekken die de ijsmassa op eerdere momenten in de geschiedenis had. Zo maakt hij het meedogenloze smelten zichtbaar, op een berg die ooit een vulkaan was, middels een vuur dat brandt op dezelfde grondstoffen die het klimaat aantasten. Norfolk rouwt in dit werk om het snelle verdwijnen van een schoonheid die millennia lang bestond en overbrugt tevens het verschil tussen het menselijke besef van tijd en de tijdschaal van de gletsjer.

Simon Norfolk >>

Adam Orzechowski

Adam Orzechowsk

Chernobyl Project (2011)

Tot dusverre is de nucleaire ramp in Tsjernobyl in 1986 het grootste ongeluk met een kerncentrale in de geschiedenis. Vanwege de besmetting van de omgeving van de ramp stelden de Sovjetautoriteiten een ‘verboden zone’ in, een gebied met een straal van dertig kilometer rond de ontplofte kerncentrale waarbinnen alle mensen werden geëvacueerd. Hieronder vallen ook de vijftigduizend inwoners die de stad Pripjat destijds telde. Sinds de ramp blijkt uit talloze onderzoeken dat de dierenpopulaties in het gebied gedijen bij de rigoureuze afname van menselijke activiteiten. Paradoxaal genoeg is dankzij een verschrikkelijke menselijke fout zo een nucleaire woestenij ontstaan die een veilige zone voor de natuur blijkt te zijn. In dit spontaan ontstane natuurpark veroveren flora en fauna beetje bij beetje hun natuurlijke habitat terug op de mens.  

Adam Orzechowski >>

Robert Zhao Renhui

Robert Zhao Renhui

Christmas Island, Naturally (2016)

In de Indische Oceaan, 350 kilometer ten zuiden van Java, ligt het Australische Christmas Island. Het is uniek vanwege de grote hoeveelheid endemische flora en fauna. Veel planten- en diersoorten komen alleen op dit eiland voor, waaronder een grote populatie rode krabben. Gedurende de bijna 150 jaar dat er mensen op het eiland woonden, zijn er echter ook uitheemse planten- en dierensoorten geïntroduceerd, die de natuurlijke ecologie verstoren. Als onderdeel van de het 3rd Christmas Island Conservation Plan zijn alle gemeenschappen geëvacueerd naar het Australische vasteland, waardoor het eiland nu een strikt natuurreservaat is. In CHRISTMAS ISLAND documenteerde Zhao Renhui het uitsterven van enkele inheemse en zeldzame diersoorten, en de bestrijding van uitheemse soorten door de beheerders.

Robert Zhao Renhui >>

Gerco de Ruijter

Gerco de Ruijter

Crops (2012)

Voor zijn hypnotiserende video Crops zocht Gerco de Ruijter op Google Earth naar beelden van luchtcamera's. Elk geselecteerd beeld is een van de talloze velden in het zuidwesten van de Verenigde Staten dat middels cirkelirrigatie wordt besproeid. De Ruijter sneed de foto's zo bij dat van alle foto's het vaste stramien van een cirkel in een vierkant overbleef en plaatste ze in een vier minuten durende animatie. De kleuren veranderen met het seizoen en het aangeplante gewas, terwijl de irrigatie-installatie het perceel als de wijzer van een klok in verschillende stroken verdeeld. De roes van het werk, samengesteld uit meer dan duizend beelden, wordt benadrukt door de slepende, stotterende elektronische muziek van Michel Banabila.

Gerco de Ruijter >>

Helene Schmitz

Helene Schmitz

Kudzu Project

Eind negentiende eeuw werd vanuit Japan de klimplant kudzu in de Verenigde Staten geïntroduceerd. De plant was aanvankelijk geliefd vanwege zijn uiterlijk en gebruikt als bodembedekker. In de jaren dertig van de vorige eeuw werd de plant massaal ingezet om in de staten Alabama, Georgia en Mississippi bodemerosie tegen te gaan – kudzu gedijt in vele grondsoorten en omstandigheden, en kan tot dertig centimeter per dag groeien. Het duurde dan ook niet lang voordat die aanvankelijk als mooi en nuttig beoordeelde plant als plaag werd gezien. Kudzu bedekt alles wat op zijn pad komt: bomen, huizen en verlaten auto’s. Helene Schmitz legde de kudzu in Georgia en Alabama vast in zwart-witfoto’s die het midden houden tussen documentatie en kunst – mooi en vreselijk tegelijkertijd.

Helene Schmitz >>

Ronny Sen

Ronny Sen

The End (2013)

Ooit was Jharia een groen bos in het oosten van India. Dat veranderde toen in de late achttiende eeuw kolen in de grond werden ontdekt en Jharia al snel het belangrijkste gebied voor kolenwinning van India werd. Maar sinds 1916 woeden er tientallen onblusbare, ondergrondse branden, die hun sporen steeds meer boven de grond nalaten. Huizen, tempels, scholen en moskeeën, plaatsen die ooit wemelden van leven, vallen nu ten prooi aan de vlammen. De zware rookontwikkeling heeft ernstige gezondheidsproblemen bij de lokale bevolking tot gevolg. Plunderaars trekken rond om mijnen op te blazen en kolen te roven. Ronny Sen legde het einde van het menselijk bestaan in Jharia vast aan de hand van de ruïnes van een gemeenschap zonder toekomst, die desondanks in een apocalyptisch landschap probeert te overleven.

Ronny Sen >>

  • Ronny Sen

  • Ronny Sen

    The End (2013)

  • Ronny Sen

  • Ronny Sen

  • Ronny Sen

Stella Polaris* Ulloriarsuaq

Stella Polaris* Ulloriarsuaq

The Shining Memory of Mother Earth (2012-2013)

In november 2012 trokken de fotografen Nomi Baumgartl en Sven Nieder, filmmaker Yatri N. Niehaus en de Groenlandse gids Laali Lyberth naar het westen van Groenland. Al in de jaren zestig zagen Groenlanders de eerste tekenen van wat later als de klimaatverandering bekend zou worden. Een ontmoeting van de fotografen met lokale sjamanen, die oproepen tot een betere omgang met onze natuur, vormde de kiem voor STELLA POLARIS. Samen met Groenlandse 'lichtambassadeurs' die de ijsbergen met felle zaklampen beschenen, schrijft het team letterlijk een boodschap in licht. Ondanks de extreme omstandigheden voor mens en materiaal kwamen Baumgartl, Nieder en Niehaus terug met unieke beelden van een onomkeerbaar veranderend landschap.

Stella Polaris* Ulloriarsuaq >>

Joni Sternbach

Joni Sternbach

Abandoned (2004-2006)

Op de grens van het land en de zee onthult Joni Sternbach het mysterie van een vergeten verleden. Voor haar serie ABANDONED zocht ze naar ruïnes en andere overblijfselen van menselijke activiteiten aan de kust. De bouwwerken, die lang geleden hun functionaliteit hebben verloren, staan nu symbool voor een primitieve en verloren tijd; voor de menselijke inspanning die duidelijk zichtbaar wordt door het verval en de terugval tot een natuurlijke staat. Sternbach ontwikkelt haar foto’s – unieke ambrotypes en tintypes – op locatie in een mobiele donkere kamer. Voor haar werk in deze oude collodiumtechniek gebruikt ze originele chemische formules en lenzen uit het midden van de negentiende eeuw, terwijl ze haar composities wel een hedendaagse esthetiek meegeeft. De getoonde werken zijn reproducties van de originele unicaten.

Joni Sternbach >>

Munem Wasif

Munem Wasif

Land of Undefined Territory (2014-2015)

Met LAND OF UNDEFINED TERRITORY plaatst Munem Wasif vraagtekens bij de identiteit van een land, die binnen het concept van de natiestaat gebonden is aan een specifieke politieke en geografische context. Wasif fotografeerde een ongedefinieerd stuk land op de betwiste grens tussen India en Bangladesh. Het langzame, herhalende beeld zet de tijd even stil, brengt de kijker naar een andere tijd, een andere ruimte, die ook weer overal zou kunnen zijn. Het werk, dat oogt als een studie, belicht de onthechting van een schijnbaar alledaags gebied dat in werkelijkheid met politiek en geschiedenis is beladen. Het gepresenteerde deel van Wasifs spookachtige serie bestaat uit drie videokanalen.

Land of Undefined Territory is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van de Samdani Art Foundation 

Munem Wasif >>

  • Munem Wasif

  • Munem Wasif

  • Munem Wasif

  • Munem Wasif

Witho Worms

Witho Worms

Cette Montagne c’est Moi (2006-2011)

Witho Worms fotografeerde steenkoolbergen in België, Frankrijk, Duitsland, Polen en Wales. Deze zwarte bergen zijn de visuele overblijfselen van de kolenmijnen en in Europa het symbool van een tijdperk dat begon met de Industriële Revolutie. Tegenwoordig kun je ze volgens Worms zien als grafheuvels van een nagenoeg failliet kapitalistisch systeem. Van elke berg die hij fotografeerde nam Worms wat kolen mee om het tot een pigment te verwerken waarmee hij de negatieven afdrukte. De verschillende tinten bruin en zwart illustreren de specifieke samenstelling van de gebruikte grondstoffen. Daardoor smelten het object en het subject, de berg en de foto, samen tot één beeld van de sociaal-politieke werkelijkheid van de afgelopen honderd jaar.

Witho Worms >>