Fotografen / Fotomanifestatie 2014

An Ocean of Possibilities

Jan Banning

Red Twilight

(2013-doorlopend)

In de negentiende en twintigste eeuw hebben de communistische idealen miljoenen mensen geïnspireerd. In de praktijk van de totalitaire regimes die zich communistisch noemden, moesten die idealen het echter afleggen tegen onderdrukking. Ook de val van het IJzeren Gordijn en de overwinning van de vrijemarktideologie in de late twintigste eeuw lijkt een doodsteek voor politieke partijen die strijden voor meer sociale en economische gelijkheid – zelfs de economische crisis heeft dat niet veranderd. Toch leven de communistische idealen in verschillende landen voort bij kleine groepen trouwe Marxisten-Leninisten, Trotskisten en Maoïsten. Voor zijn serie Red Twilight legde Jan Banning de partijkantoren van deze groeperingen vast.

Jan Banning >>

Black.Light Project

City of Rest

(Sierra Leone, 2012)

Tijdens de burgeroorlogen in Sierra Leone (1989-1996 en 1999-2003) en Liberia (1991-2002) leidde het optreden van Charles Taylor tot onmetelijk en onmenselijk lijden – niet alleen in Sierra Leone en Liberia, maar ook in Guinee-Bissau en Ivoorkust. Honderdduizenden mensen vonden de dood, vaak in massagraven, en miljoenen burgers sloegen op de vlucht.

De Portugese journalist Pedro Rosa Mendes en de Duitse fotograaf Wolf Böwig reisden gedurende tien jaar door de regio om van deze West-Afrikaanse oorlogen verslag te doen. Hun werk werd in kranten wereldwijd gepubliceerd en in 2007 genomineerd voor de Pulitzer Prize. 

Hun reportages zijn evenzeer snapshots van de onbegrijpelijke horror op alle fronten van de oorlogen, als een begripvolle benadering van de positie van zowel de getraumatiseerde slachtoffers als de daders. Tijdens de vele jaren van hun samenwerking vroegen Mendes en Böwig zich telkens weer af hoe ze het onbegrijpelijke en het onvoorstelbare in woord en beeld moesten presenteren. Is het wel mogelijk om de ineenstorting van alles wat menselijk is te documenteren en tegelijkertijd de waardigheid van de slachtoffers te herstellen?

Onder de noemer ‘The Charles Taylor Wars’ creëerde een internationaal gezelschap van illustratoren en kunstenaars een mix van de reportages, waarin ze illustraties, fotografie en tekst samenvoegden. Door de samenwerking tussen kunstenaars, fotografen, schrijvers en lokale ooggetuigen, creëerde Black.Light Project in een serie workshops fragmenten van vijftien verschillende verhalen. Het werk zal na exposities in Europa, Afrika en de Verenigde Staten worden gebundeld in een boek. 

Met deze aanpak wil Black.Light Project synergie creëren en een intercontinentale dialoog op gang brengen die verder gaat dan de traditionele oorlogsverslaggeving ooit kan bereiken. Fotografie, journalistieke reportages, illustraties en strips vallen samen tot één homogeen, niet-lineair verhaal, als een nieuw, op zichzelf staand medium.

Black.Light Project >>

Diana Blok

I challenge you to love me

(Brazilië, 2011-2014)

Het straatbeeld in Brazilië mag door het vele bloot van de inwoners een tolerante, vrijzinnige indruk wekken, de cijfers laten een ander beeld zien. De afgelopen vier jaar verdrievoudigde in Brazilië het geweld tegen homo's, lesbiënnes, bi-sexuelen en transseksuelen. Daarom werd Diana Blok door de Nederlandse Ambassade in Brazilië gevraagd om de LGBT-gemeenschap vast te leggen, zoals ze dat eerder met haar serie See Through Us in Turkije deed. Bloks ontmoetingen met homo's, lesbiënnes, bi-sexuelen en transseksuelen resulteren in persoonlijke onthullingen over de zoektocht naar een seksuele identiteit in een door en door conservatieve samenleving.

Diana Blok >>

Laura Böök

Walking on Rivers

(Finland, 2013-doorlopend)

In het stadje Pudasjärvi in Midden-Finland wonen meer rendieren dan mensen. Wegtrekkende jongeren en vergrijzing zorgen ervoor dat het inwonertal drastisch terugloopt. Daarom heeft de stad zich een ongebruikelijk doel gesteld: in 2018 moet één op de tien inwoners immigrant zijn. In haar serie Walking on Rivers volgt Laura Böök de Congolese families die, na meer dan vijftien jaar in vluchtelingenkampen te hebben geleefd, zich in Pudasjärvi hebben gevestigd. Tegelijkertijd volgt ze de transitie van de stad, die worstelt met het herdefiniëren van zijn identiteit.

Laura Böök >>

Tse Chi Tak

We Gift The Urbanites with Fresh Breeze

(Hongkong, 2013)

De bewoners van het buitengebied van de stadstaat Hongkong - boeren, tuiniers, docenten en mensen die er hun leven gewoond hebben - schonken voor dit project hun zelf verbouwde planten aan Hongkongers in dichtbevolkte stadsdelen. Zo delen ze hun idyllische leefomgeving en liefde voor de natuur, en wijzen erop dat het groen van groot belang is voor schone lucht in de met smog vervuilde steden. In ruil maakten de stedelingen 'sunny dolls', een oude plattelandstraditie waarin een handgemaakte pop symbool staat voor zonlicht en een gezond leven. Het buitengebied wordt echter bedreigd door de Chinese megastad Shenzhen, dat direct aan de grens met Hongkong ligt en een van de snelst groeiende steden op aarde is. Door de economische samenwerking met Hongkong worden mensen in het buitengebied gedwongen hun huizen, akkers en frisse lucht op te geven. Stedelijke ontwikkeling gericht op consumptie en gemakzucht brengt zo onomkeerbare schade toe aan de natuurlijke omgeving. 

Tse Chi Tak >>

José Luis Cuevas

New Era

(2009-2014)

Met zijn serie New Era suggereert José Luis Cuevas een spirituele zoektocht die de mens over duistere paden leidt. Het dubbelzinnige karakter roept de algehele malaise op van een samenleving die spiritualiteit verwerpt, maar tegelijkertijd vertrouwt op uitzinnige bovennatuurlijke krachten om de eigen werkelijkheid te manipuleren. Door de eeuwige strijd tussen goed en het kwaad, het eindige en het oneindige, en leven en dood lijkt er voor profetieën die een uitweg beloven hoop te gloren, maar ze zijn niet meer dan een metafoor voor een wereld waarin afschuw, angst en wanhoop zegevieren.

José Luis Cuevas >>

Loulou d'Aki

Make a Wish

(2010-2013)

Vanuit de gedachte dat jeugd gelijkstaat aan onbegrensde mogelijkheden, portretteerde Loulou d'Aki jongeren in het Midden-Oosten in de nasleep van de Arabische Lente. Vlak voor ze de foto's maakte, vroeg ze de jongeren naar hun dromen en ambities voor de toekomst. Zo hoopte d'Aki een zo eerlijk mogelijk moment vast te leggen. Haar foto's laten zien dat het leven doorgaat en dromen en ambities blijven bestaan – in wat voor omstandigheden dan ook. Of ze uit zullen komen, is onbekend. Maar het belangrijkste is volgens d'Aki dat ze bestaan.

Loulou d'Aki >>

James Whitlow Delano

Christopher Achobang: Activist, Gadfly, Humanitarian

(Kameroen, 2013)

De Kameroense activist Christopher Achobang heeft zijn leven gewijd aan het verdedigen van de mensenrechten van de Mbororo-minderheid, die door de komst van grootschalige palmolieplantages van hun land worden gezet. Achobang is een luis in de pels van de lokale overheden en weet hun tegenwerking handig te omzeilen, maar begeeft zich op het scherp van de snede en ontving meerdere doodsbedreigingen. James Whitlow Delano volgde Achobang en de dorpelingen en boeren voor wie hij opkomt.

James Whitlow Delano >>

Tom Fecht

Magic Divan

(2006-2010)

Gedurende drie jaar volgde de Duitse fotograaf en kunstenaar Tom Fecht het West-Eastern Divan Orchestra, dat bestaat uit jonge musici uit onder andere Israël en Palestina. Het orkest kwam in het vizier van Fecht tijdens een live uitzending uit Ramallah, waar vanuit het epicentrum van globaal conflict jonge mensen moedig hun culturele verschillen overstegen. Tijdens hun jaarlijkse repetities en concerten onder leiding van dirigent Daniel Barenboim (samen met academicus Edward Said oprichter  in 1999) legde Fecht dit ongewone orkest vast. Tegelijkertijd onderzocht hij de opvattingen van Barenboim en zijn muzikanten, alsmede de verschillende concepten van tijd in muziek en fotografie. Magic Divan is nog niet eerder tentoongesteld of gepubliceerd.

Tom Fecht >>

Markus Feger

Love Live Resist – Hambacher Forst

(Duitsland, 2013-2014)

Halverwege Keulen en Zuid-Limburg ligt het Hambacher Forst, een van Duitslands oudste bossen. De enorme bruinkoolhonger van energiebedrijf RWE Power Company dreigt het bos echter fataal te worden: de winning van de bruinkool onder het bos is alleen mogelijk als het wordt gekapt. Om te protesteren tegen een anachronistisch energiebeleid dat grote energiebedrijven nog steeds steunt bij het verbranden van fossiele brandstoffen, heeft een actiegroep het bos bezet en zich gevestigt in boomhutten. Markus Feger fotografeerde de demonstranten, die niet alleen protesteren, maar ook in harmonie met de natuur en hun idealen al meer dan twee jaar in het bos verblijven – ondanks hun strijd met de politie en de RWE-security.

Markus Feger >>

Katharina Fitz

Urban Gardening Patchwork

(Duitsland, 2012-2013)

Op het voormalige vliegveld Tempelhof in Berlijn zoeken kleine collectieven naar alternatieven voor de geglobaliseerde voedselindustrie. Met hun moestuinen versterken ze het bewustzijn over de herkomst van voedsel en versterken ze de sociale en culturele integratie. Katharina Fitz legde de moestuinen tijdens de vier seizoenen vast. Elk seizoen bestaat uit honderden afzonderlijke foto's die vanaf drie meter hoogte werden genomen en tot één beeld werden samengevoegd. Daarmee verbeeldt Urban Gardening Patchwork de macht van elk individu om de gevestigde structuren te doorbreken.

Katharina Fitz >>

Ana Galan

In the Quest for Utopia

(Myanmar, 2014)

Sinds het terugtreden van de militaire junta in 2011 lijkt Myanmar een onverwacht zonnige toekomst tegemoet te gaan. Veel hangt af van de verkiezingen in 2015. Om die eerlijk te laten verlopen, moeten grote delen van de door militaire geschreven grondwet uit 2008 worden herschreven. Het parlement, dat voor een groot deel uit ex-militairen bestaat, lijkt inderdaad aanstalten te maken om de nodige wijzigingen door te voeren. Daarmee hebben de Birmezen voor het eerst sinds de staatsgreep van generaal Ne Win in 1962 zicht op een goed werkende democratie. Met haar serie In a Quest for Utopia brengt Ana Galan een ode aan de mensen die gevangenisstraffen riskeren en zelfs hun leven op het spel zetten in de strijd voor democratie en vrijheid.

Ana Galan >>

Douglas Gayeton

The Lexicon of Sustainability

(2009-doorlopend)

Mensen leiden een duurzamer leven naarmate ze meer begrip van de basisprincipes van de ‘volgende economie’ hebben, stelt Douglas Gayeton. Uitgaande van die gedachte richtte hij samen met zijn vrouw The Lexicon of Sustainability op om middels fotografie en film deze beginselen over te brengen en het publiek ervoor te enthousiasmeren. In zijn serie The New Face of Food and Farming in America gebruikt Gayeton fotografie om agrarische termen uit te leggen en zo een populaire ontwikkeling te laten zien en te onderzoeken: het lokaal produceren van voedsel.

Douglas Gayeton >>

Khaled Hasan

Born to be Migrant

(2013-2014)

Van de 175 miljoen arbeidsmigranten wereldwijd komen er zo’n acht miljoen uit Bangladesh. Jaarlijks betalen duizenden Bengalezen grote bedragen aan arbeidsmakelaars voor een baan in het buitenland. Maar het streven naar een beter bestaan loopt op meestal tegen de muur van de harde realiteit. Als de arbeiders eenmaal in het buitenland aankomen, blijkt het werk niet te voldoen aan de beloften, zijn de banen non-existent of worden ze opgepakt omdat ze valse papieren hebben meegekregen. Omdat hij als werknemer van een reisbureau maakte deel uitmaakte van deze malafide branche, besloot Khaled Hasan de arbeidsmigranten met zijn camera te volgen. Het viel hem op hoe snel de ongeschoolde arbeiders wenden aan de omstandigheden van hun weinig florissante, nieuwe leven.

Khaled Hasan >>

Roc Herms

Are You Sure You Want to Log Out?

(Spanje, 2007-2012)

Elk jaar wordt in het Spaanse Valencia de zogenoemde Campus Party georganiseerd, een van de grootste LAN-paries in Europa. Zo'n achtduizend jongeren, van softwareontwikkelaars en gamers tot hackers, voorstanders van gratis software en digitale adepten, sluiten hun computers aan op een Local Area Network (LAN) zodat ze met elkaar kunnen communceren. Fotograaf Roc Herms legde vast hoe ze gedurende een week achter hun computer leven, druk met het uitwisselen van programma's, kennis en ervaringen. Voor deze cyberapostelen zijn computers en internet meer dan alleen handig en leuk. Het is een tweede natuur, een essentieel onderdeel van hun identiteit en de (virtuele) omgeving waar ze een groot deel van hun leven doorbrengen.

Roc Herms >>

Jonathan Kalan

Inside Africa's Hubs

(2013)

Verspreid over Afrika springen technologische centra en hi-tech laboratoria als paddestoelen uit de grond. Van Senegal tot Oeganda en van Kameroen tot Kenia leggen glasvezelkabels de fundamenten voor een nieuw tijdperk – dat van Afrikaanse innovatie. Vanuit het hele continent – en de wereld – trekken deze hubs jonge, creatieve en ambitieuze studenten, programmeurs, ondernemers en investeerders. Met zijn serie Inside Africa's Hubs presenteert Jonathan Kalan een visuele ontdekkingsreis langs deze pan-Afrikaanse mozaïeken van innovatie, start-ups en technologie, die het continent voorgoed veranderen.

Jonathan Kalan >>

Lioba Keuck

Couve e Coragem

(Portugal, 2011-2013)

In Lissabon is tachtig hectare aan braakliggende grond door burgers bezet en in gebruik genomen als moestuin. De stadsbewoners doen dat niet uit idealisme of om een politiek statement te maken, maar uit bittere noodzaak: door armoede is dit een van de weinige manieren om aan voedsel te komen, of om door verkoop van de opbrengsten van de grond een eigen inkomen te creëren. Voor haar serie Couve e Coragem ('kool en moed') volgde Lioba Keuck ruim twee jaar de mensen die tussen verkeersaders en flatgebouwen een lapje grond bewerken. Veelal afkomstig uit voormalige Portugese kolonieën, verlieten zij ooit hun thuis in de hoop op een beter bestaan in de stad. Nu die hoop is vervlogen, en door de crisis sociale vangnetten zijn weggevallen, is hun moestuin hun enige bondgenoot in de strijd voor een waardig leven.

Lioba Keuck >>

Francesco Lastrucci

Athens at Work (Greece's Tech Entrepreneurs)

(2013)

In het door de eurocrisis zwaar getroffen Griekenland is een nieuwe generatie ambitieuze, hoogopgeleide ondernemers opgestaan. In plaats van bij de pakken neer te zitten, beginnen ze vol overtuiging eigen bedrijven in wat wel de internet-mobiel-software driehoek wordt genoemd. Francesco Lastrucci legde deze aanstormende Atheense startups vast in werkplekken zoals coLab, een licht en helder ingericht pand in het centrum van Athene waar ze een werkplek met gratis breedband en koffie huren. Daar weten deze jonge Grieken wereldmarkten te bereiken en zich in enkele gevallen zelfs tot marktleiders te ontwikkelen.

Francesco Lastrucci >>

Surendra Lawoti

This Country is Yours

(Nepal, 2012-doorlopend)

Meer dan tien jaar woedde in Nepal een burgeroorlog. Maoïstische opstandelingen wilden koning Gyanendra afzetten en naar Chinees voorbeeld een communistische staat vestigen. In 2006 sloten de regering en de rebellen een vredesovereenkomst, twee jaar later gevolgd door de verkiezing van een grondwetgevende vergadering. In zijn serie This Country is Yours volgt fotograaf Surendra Lawoti in de hoofdstad Kathmandu activisten van zes verschillende sociale en politieke bewegingen – van religieuze minderheden en inheemse volken tot vrouwen en de LGBT-gemeenschap – tijdens het vaststellen van Nepals nieuwe grondwet in een land dat al eeuwen wordt gedomineerd door 'hogere kaste' Hindus.

Surendra Lawoti >>

Yijun Liao

Experimental Relationship

(2007-doorlopend)

Als vrouw die in China opgroeide, dacht Yijun Liao altijd dat ze alleen van iemand kon houden die ouder en volwassener was dan zijzelf. Haar Japanse vriend Moro is echter vijf jaar jonger, wat de machtsrollen omdraaide. Het bracht Liao ertoe op zoek te gaan naar alternatieven voor wat als norm van heteroseksuele relaties wordt beschouwd en haar vriend en zichzelf in uiteenlopende situaties te fotograferen – die niet hun échte relatie verbeelden, maar slechts een experiment zijn, voegt ze toe.

Yijun Liao >>

Weixiang Lim

Our Coastline

(Singapore, 2013)

Het grondgebied van de stadstaat Singapore is een eiland met een kustlijn van 194 kilometer en daarmee net iets kleiner dan de stad Hamburg. De kustlijn is voor de Singaporezen een duidelijke beperking, stelt fotograaf Weixiang Lim. Deze natuurlijke barrière zorgt ervoor dat de bevolking met een ambitieuze blik over de grens kijkt, op zoek naar meer, naar iets dat hun onrust kalmeert. 

Weixiang Lim >>

Cyril Marcilhacy

The Village

(Frankrijk, 2013-2014)

Twee jaar geleden besloot de Franse ex-biker, -dakloze en -gevangene Brann de Senon zijn leven te veranderen. In het bos van Fontainebleau kocht hij een stuk grond en twintig oude caravans. Hier geeft hij daklozen eten en onderdak. Er gelden een aantal regels: geen verslavingen en iedereen werkt mee. Bij het voeren van de dieren, door water te halen in een van de nabije bronnen of door donaties van supermarkten in de buurt op te halen. Eens per maand delen ze soep uit aan daklozen in de steden en geven daar voorlichting. Zelfs als het dorp de levens van de tienduizenden daklozen in Frankrijk niet verandert, laat het volgens de fotograaf in ieder geval zien dat er met weinig middelen toch het nodige kan worden bereikt. 

Cyril Marcilhacy >>

Alex Masi

Bhopal Second Disaster

(India, 2009-2013)

De giframp in het Indiase Bhopal eiste in 1984 achtduizend doden en talloze gewonden. Dertig jaar later zijn nog steeds honderdduizend mensen chronisch ziek door de effecten van de gaswolk die destijds uit de fabriek van Union Carbide ontsnapte. Het nog steeds aanwezige gif  blijft het drinkwater vervuilen en heeft het aantal kinderen met aangeboren afwijkingen scherp doen stijgen. De rechtszaak tegen DOW Chemical (die Union Carbide overnam) sleept dertig jaar na dato nog steeds voort. In de steek gelaten door hun eigen overheid rest de bevolking niets anders dan hun lot in eigen hand te nemen. Zo ook Rashida Bi en Champa Devi Shukla, die door de ramp weduwe werden. Ze richtten het Chingari Trust Rehabilitation Centre op dat ervoor heeft gezorgd dat de lokale overheid een aantal sterk vervuilde stadsdelen regelmatig van schoon drinkwater voorziet.

Alex Masi >>

Wawi Navarroza

Hunt & Gather, Terraria

(Filipijnen, 2013)

Op uitnodiging van fotografe Wawi Navarroza zochten inwoners van Manilla op kenmerkende plaatsen in de stad naar planten, stenen, grond en ander natuurlijk materiaal. Fotografe Wawi Navarroza gebruikte het verzamelde en uitgebreid gecatalogiseerde materiaal om terraria samen te stellen. Zo ontstond aan de hand van honderd vindplaatsen een psycho-geografische kaart van Manilla. In de glazen stolpen vormen de stad, zijn herinneringen en de rauwe werkelijkheid piepkleine ecosystemen die leiden tot omvangrijke conclusies, bespiegelingen en vragen.

Wawi Navarroza >>

Matthew O'Brien

No Dar Papaya

(Colombia, 2003-2013)

Fotograaf Matthew O'Brien geeft met No Dar Papaya zijn kijk op Colombia. Met deze serie, die vanwege de zachte en karakteristieke kleuren is geschoten met een Polaroid-camera, zet hij zich af tegen de beelden van oorlog, geweld en ellende die de internationale media domineren en in Colombia bekend staan als pornomiseria. Ondanks het geweld en de enorme kloof tussen rijk en arm zag O'Brien hoe de Colombianen met veel creativiteit, vreugde en gevoel voor menselijkheid en schoonheid hun levens leiden. No Dar Papaya is een uitdrukking die zich laat vertalen als 'toon geen zwakte en wees geen gemakkelijk doelwit'.

Matthew O'Brien >>

Robert Zhao Renhui

A Guide to the Flora and Fauna of the World

(2013)

Met A Guide to the Flora and Fauna of the World documenteert Robert Zhao Renhui de ontelbare manieren waarop de mens langzaam maar zeker de natuur verandert. Renhui presenteert een catalogus vol merkwaardige wezens en levensvormen die zich op vaak onverwachte manieren hebben ontwikkeld om met hun door mensen veranderde leefomgeving te kunnen omgaan. Andere organismen zijn het resultaat van direct menselijk ingrijpen, met verschillende drijfveren, die variëren van wetenschappelijk onderzoek tot de behoefte aan versiering.

Robert Zhao Renhui >>

Sasha Rudensky

Brightness

(Rusland/Oekraïne, 2009-2014)

Wat betekent het om Oekraïens of Russisch te zijn? In de aanloop naar het huidige Russisch-Oekraïense conflict ging Sasha Rudensky aan beide kanten van de grens op zoek naar het antwoord op deze vraag. De personen op de foto's van Rudensky groeiden op na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie – een periode zonder duidelijke ideologie. Hij definiëren zij zich op persoonlijk en cultureel vlak? Hoe schipperen zij tussen de sociale, politieke en psychologische ruimte tussen West-Europa en Poetins nieuwe Russische rijk?

Sasha Rudensky >>

Jo Metson Scott

The Grey Line

(Verenigde Staten/Engeland, 2013)

Jo Metson Scott portretteerde Britse en Amerikaanse soldaten die hebben gediend in Irak, maar zich nu tegen de Irakoorlog uitspreken. Eenmaal in Irak plaatsten ze vraagtekens bij de orders die ze kregen en niet verder wilden vechten. Niet zelden keerden ze niet terug van verlof. Hun tegengeluid riep verschillende reacties op. Soms werden ze bejubeld, maar vaker gevangen gezet of verstoten – soms door hun eigen familie. In The Grey Line onderzoekt Scott details uit het leven van deze soldaten om de essentie van hun dissidente mening te achterhalen.

Jo Metson Scott >>

Prasiit Sthapit

Change of Course

(Nepal, 2012-doorlopend)

Het Nepalese dorpje Susta lag altijd op de westoever van de rivier Narayani. Deze rivier werd lange tijd beschouwd als de grens tussen Nepal en India, maar dat is veranderd sinds de rivier zijn loop verlegde en steeds verder Nepalees grondgebied binnendringt – zo ver dat Susta nu op de oostelijke oever van de Narayani ligt. India houdt echter vast aan de rivier als grens, waardoor Susta en omgeving nu betwist gebied zijn. De koerswijziging van de rivier gaat gepaard met grote overstromingen en de erosie van honderden hectares akkerland. Als er niets gebeurt, zal binnenkort het dorp zelf wegspoelen, zo vreest men. Zo staat door diverse externe invloeden de lotsbepaling van de inwoners onder druk.

Prasiit Sthapit >>

Jens Sundheim

Von Ameisen und Sternkörpern

(2013)

De wetenschap zoekt naar kennis, maar de resultaten zijn onvoorspelbaar, stelt de Duitse fotograaf Jens Sundheim. Afhankelijk van hoe je er tegen aankijkt, kun je onderzoeksresultaten twijfelachtig, beangstigend, veelbelovend of verhelderend noemen. Het kan kennis verrijken, ziekten genezen en het leven vergemakkelijken, maar ook helpen de mensheid te vernietigen. In zijn serie Von Ameisen und Sternkörpern legde Sundheim deze complexiteit vast op de Ruhr-Universität Bochum, waarbij hij zijn camera als wetenschappelijk instrument gebruikte om de visuele sporen van wetenschappelijk onderzoek te achterhalen.

Jens Sundheim >>

Tomasz Tomaszewski

Elmina, Ghana

(Ghana, 2012)

Het Ghanese stadje Elmina werd in de vijftiende eeuw door de Portugezen als eerste Europese nederzetting in West-Afrika gesticht. Speelden hier vroeger de goudwinning en de slavenhandel een belangrijke rol, tegenwoordig is de visserij de belangrijkste bron van inkomsten. Zonder acht te slaan op de moderne technologie in de moderne, industriële visserij en het agressieve gedrag van Chinese vissers in het bijzonder, vechten de vissers van Elmina moedig voor hun bestaan. Ze hebben kleine coöperaties opgericht die de opbrengsten uit de kleinschalige visserij gelijkelijk onder de leden verdelen. Zo kunnen ze in hun levensonderhoud voorzien, zonder enige vorm van overheidssteun.

Tomasz Tomaszewski >>

Solitude

Marrigje de Maar

Rendezvous

(2013)

Fotografe Marrigje de Maar maakte vorig jaar twee lange voettochten: over de achthonderd jaar oude, 1400 kilometer lange pelgrimsroute op het Japanse eiland Shikoku en door duizenden jaren geschiedenis in Aboriginalgebied in de Australische outback. Op beide eenzame wandelingen voelde ze zich geen moment alleen – ze wist zich op een bijzondere manier verbonden met de mensen die haar op deze paden voorgingen. In gedachten liepen ze vaak een stukje met haar mee, terwijl ze fluisterend hun verhalen vertelden. Met haar twee pinholecamera’s – een met een kleurenfilm, de andere met zwart-witfilm – legde ze deze imaginaire ontmoetingen vast.

Marrigje de Maar >>

Danila Tkachenko

Escape

(Rusland, 2011-2013)

Hoe makkelijk is het om in de moderne maatschappij uit het sociale netwerk van familie, werk en school te breken en je uit de samenleving terug te trekken? Ofwel moet je pragmatisch en sterk zijn, ofwel een banneling of dwaas worden, zegt de Russische fotograaf Danila Tkachenko. De mensen in Tkachenko's serie Escape hebben zich teruggetrokken in de uitgestrekte en wilde natuur van Rusland om alleen te zijn. Langzaam verliezen ze hun sociale identiteit en gaan ze op in hun nieuwe leefomgeving. Tkachenko vraagt zich af of het voor deze mensen mogelijk is om zich te bevrijden van sociale afhankelijkheid om dichter bij zichzelf te komen. 

Danila Tkachenko >>

Subcultures

Vero Bielinski

Brooklyn Hipsters

(Verenigde Staten, 2012-2013)

In haar constante speurtocht naar 'wonderen van de werkelijkheid' belandde Vero in de New Yorkse wijk Brooklyn. Daar ligt de bakermat van het fenomeen hipster, een stedelijke, oppervlakkige, op consumptie gerichte subcultuur die bol staat van het verlangen naar individualisme. Mode is het sterkste uitdrukkingsmiddel van hipsters en ze gebruiken de straat als podium om te zien en te worden gezien. Met haar straatportretten van Brooklyn Hipsters toont Bielinski individuen die naar uniciteit streven, maar niet doorhebben dat ze een uniform dragen.

Vero Bielinski >>

Carlotta Cardana

Mod Couples

(Groot-Brittannië, 2012-doorlopend)

In de late jaren vijftig ontstond in Londen de subcultuur van de mods. Met hun modebewustzijn, muziek en scooters zetten ze zich af tegen de na-oorlogse maatschappij. Anno 2014 is deze subcultuur nog steeds populair. Carlotta Cardana legt in haar serie Mod Couples mod-stelletjes vast. Maar hun kenmerkende stijl is niet meer dan een kader – door ze niet te sturen, maar naar eigen inzicht te laten poseren en zelf een locatie uit te laten zoeken, kijkt Cardana voorbij het 'masker' van hun uiterlijk. Door subtiele verschillen in houding en opstelling verraden de partners veel over zichzelf, zowel als individu als geliefden.

Carlotta Cardana >>

Matthew Niederhauser

Sound Kapital: Beijing's Music Underground

(China, 2010)

Een groeiende groep muzikanten in Peking beweegt zich buiten de gecensureerde mediakanalen. Ze vormen een frisse, onafhankelijke stem in een land dat bekend staat om zijn creatieve conformisme en suikerzoete Kantonese pop. Met hun unieke geluid stellen deze muzikanten op een agressieve manier de spagaat tussen de oude socialistische idealen en de verlokkingen van de vrije markt aan de kaak, evenals de morele en sociale basis van het moderne China. Volgens fotograaf Matthew Niederhauser, die deze underground scene documenteerde, bestaat er geen twijfel over dat deze muzikanten verder zullen bouwen aan Pekings ontluikende en reeds uitdijende subcultuur van onafhankelijk denken en vrije muzikale expressie.

Matthew Niederhauser >>

Denis Rouvre

Cosplay

(Japan, 2011-2013)

Met zijn serie Cosplay laat fotograaf Denis Rouvre iets zien wat nog het meest lijkt op een parallel universum. In Tokio fotografeerde hij jonge mensen die zich overgeven aan cosplay, een samentrekking van de Engelse woorden costume en play,en zich verkleden als hun favoriete karakter uit mangastrips, fantasyfilms of games. In wedstrijden, op webfora of speciale evenementen vinden ze het podium en de gelegenheid om het leven van hun fictieve held te leven. Zo gekleed, zegt Rouvre, spiegelen ze een deel van hun eigen persoonlijkheid en bestaan aan een leven dat ver van de realiteit afstaat.

Denis Rouvre >>

Åsa Sjöström

Rockabilly

(Zweden, 2009)

In het Zweedse dorpje Enviken lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Van de vetkuiven en petticoats tot de Amerikaanse oldtimers en uiteraard de muziek ademt alles hier de sfeer van de rockabilly. Ontstaan in de jaren vroege jaren vijftig in Amerika ontstond eind jaren zeventig een wereldwijde rockabilly-revival. Met de toenmalige generatie leek de rockabilly in Enviken uit te sterven, maar hun kinderen volgen in hun voetstappen en vormen zo de nieuwe Zweedse old school rockabillygeneratie.

Åsa Sjöström >>

Call of the Wild

Fern Leigh Albert

Wild Wood

(Engeland, 2013-doorlopend)

De Britse fotografe Fern Leigh Albert voegde zich vorig jaar bij een zelfvoorzienende gemeenschap van dertien volwassenen en acht kinderen op een dertien hectare groot perceel in een bos. Hun woningen hebben ze zelf gebouwd, water halen ze uit een bron en hun elektriciteit wekken ze zelf op. Met haar foto's legt Albert haar ervaringen en functioneren als een actief lid van de gemeenschap vast. Daarmee reflecteert ze evenzeer op haar eigen leven als op het ideaal van een duurzame woonvorm, die een zo klein mogelijke impact op de aarde nastreeft.

Fern Leigh Albert >>

Maja Daniels

River Valley

(2012-doorlopend)

De geïsoleerde vallei Älvdalen in Zweden, letterlijk vertaald ‘riviervallei’, heeft zijn mystieke imago vooral te danken aan de geheel eigen taalvariant die er wordt gesproken en die sterk aan de taal van de middeleeuwse Vikingen is verwant. Onder de drieduizend mensen die deze taal nog spreken – waaronder de grootouders van fotografe Maja Daniels – zijn maar 45 jongeren. Daarom krijgen schoolverlaters een bonus van 750 euro als ze het Älvdalska kunnen spreken. Daniels documenteerde de levens van deze jongeren, die hun taal koesteren als deel van hun unieke identiteit en die de verantwoordelijkheid van het levend houden daarvan hebben aanvaard.

Maja Daniels >>

Laura Hynd

Lady into Hut

(Schotland, 2014)

In de Schotse heuvels bouwde de opa van fotografe Laura Hynd een eenvoudig vakantiehuisje op de plek waar hij in zijn vrouw voor het eerst ontmoette. Zonder elektriciteit en stromend water is het een plek waar je op jezelf bent aangewezen om te overleven. Na de dood van haar opa in 2010 strooide de familie zijn as uit rond de hut. De bijzondere ambiance van deze plek en het overlijden van zijn geestesvader zijn door Hynd verwerkt in een nieuwe nalatenschap, waarin ze haar eigen foto's van de hut en zijn idyllische omgeving combineert met met stills uit de film die haar opa in 1947 maakte van de eerste ontmoeting met zijn vrouw. Ze maakte het werk in een periode waarin zij de maatschappij wilde onvluchten, vanuit haar fascinatie voor de wildernis.

Laura Hynd >>

Dana Matthews

One Farm, One Decade

(Verenigde Staten, 2006-doorlopend)

In de jaren tachtig werden in Delaware county in de Amerikaanse staat Pennsylvania honderden boerderijen verlaten. Onder invloed van de interesse in op kleine schaal geproduceerd voedsel gaven de afgelopen tien jaar echter een toevloed van een nieuwe generatie boeren te zien. Zij implementeren nieuwe ideeën en methoden voor de productie van biologisch en duurzaam voedsel, vaak op de grens van economisch overleven. In haar serie One Farm, One Decade volgt Dana Matthews de werkzaamheden op de Lucky Dog Farm van Richard Giles, in de Catskills regio waar beide wonen; Giles kwam er om te boeren en schrijven, Matthews vertrok uit Brooklyn op zoek naar een plek om te creëren. Hoewel hij sinds tien jaar voedsel produceert voor regionale boerenmarkten, ziet zijn toekomst er allerminst rooskleurig uit: overstromingen en droogtes, veroorzaakt door de klimaatverandering, en de constante bedreiging van de aanwezigheid van schoon en voldoende drinkwater vormen onderbelichte problemen.

Dana Matthews >>

Paul Thulin

Pine Tree Ballads

(Verenigde Staten, 2013)

In de vroege twintigste eeuw vestigde de overgrootvader van fotograaf Paul Thulin zich aan de kust van Maine, omdat het op zijn moederland Zweden leek. Hier, op Gray's Point in het uiterste noordoosten van de Verenigde Staten, zou zijn familie om die reden een eeuw lang elke zomer terugkomen. De gedetailleerde verhalen van zijn overgrootvader en andere familieleden die hier zijn ontstaan en verteld, vormen de essentie van zijn familie's identiteit, zegt Thulin. In zijn foto's van deze plek geeft hij een poëtische visie op land, familie en tijd.

Paul Thulin >>

Zia Zeff

One with Pachamama, a Rainbow Gathering Journey

(Brazilië, 2012)

Wereldwijd komt regelmatig de zogenoemde Rainbow Family bijeen. De deelnemers willen in harmonie met de natuur leven. Ze verwerpen geweld, de economie, en komen alleen samen in de mooiste natuurgebieden. Fotografe Zia Zeff bezocht sinds haar prille jeugd met haar ouders Rainbow Gatherings, zoals de bijeenkomsten worden genoemd. Als fotografe die ook professioneel danser, schilder en bodypaint- en tattoeage-kunstenaar is, wilde ze haar Rainbow-familieleden kunstzinniger vastleggen dan alleen met een documentair portret. Ze vroeg hen zich te laten bodypainten als het dier of de plant waarmee ze zich het meest verbonden voelen – hun connectie met de inheemse Zuid-Amerikaanse godheid Pachamama, letterlijk vertaald ‘Moeder Aarde’. Het resultaat is een mix van schilderkunst, documentaire fotografie en theater.

Zia Zeff >>

Rise

Sasha Bezzubov

Occupy Wall Street

(Verenigde Staten, 2012)

Volgend op de economische crisis ontstond in 2011 in New York de protestbeweging Occupy Wall Street, tegen de hebzucht in de financiële sector en de kloof tussen arm en rijk. De massamedia kenmerkten de protesten als het werk van extremisten, punks, anarchisten en criminelen met een vaag eisenpakket. Sasha Bezzubov wilde laten zien dat de demonstranten zeer uiteenlopende achtergronden hebben, om duidelijk te maken hoe breed de protesten werden gedragen. Zo laat hij zien hoe diep de onvrede over de financiële sector gaat en hoezeer de diverse economische problemen een grote meerderheid van de bevolking treffen. 

Sasha Bezzubov >>

Withit Chanthamarit

Transplantation

(Thailand, 2014)

Geboren en getogen in de Thaise hoofdstad Bangkok weet fotograaf Withit Chanthamarit niet beter of er zijn om de haverklap politieke protesten die de stad lamleggen. Hoewel ze een vertrouwde aanblik bieden, zijn de beweegredenen van de demonstranten soms maar moeilijk te begrijpen. In zijn serie Transplantation legt Chanthamarit de actievoerders vast, terwijl ze parken, wegen, bruggen, overheidsgebouwen en zelfs militaire bunkers bezetten. Het straatbeeld van tentjes, barricades en puin zou volgens Chanthamarit door de huidige politieke onrust wel eens een alledaags beeld kunnen worden.

Withit Chanthamarit >>

Stefano De Luigi

Screamers

(Italië, 2012-doorlopend)

Net als andere Europese landen ziet Italië zich geconfronteerde met een identiteitscrisis, stelt fotograaf Stefano De Luigi. De welvaartsstaat, politieke instituties en industrie zien zich geconfronteerd met een ingrijpende herstructurering – een gevolg van de economische crisis die de afgelopen anderhalve jaar meerdere landen aan de rand van de afgrond bracht. Vooral de Italiaanse middenklasse is deze herstructurering allesbehalve pijnloos. De welvaart die zij in de jaren negentig konden opbouwen, verliezen ze nu weer langzaam. Met Screamers documenteert De Luigi de protesten voor een systeem dat meer burgers dan ooit tevoren zoveel welvaart en stabiliteit garandeerde.

Stefano De Luigi >>

Giorgio di Noto

Tunisi, 8.6.2013

(Tunesië, 2013)

Met zijn serie Tunisi, 8.6.2013 onderzoekt de jonge Italiaanse fotograaf Giorgio Di Noto de manier waarop in de landen van de Arabische Lente foto’s worden gemaakt en verspreid. Door middel van de achtergrondverlichting van de schermen van mobieltjes en smartphones projecteerde Di Noto de foto’s die de eigenaren ermee hadden gemaakt op fotopapier. Daartoe nodigde hij ze via de social media uit in een provisorische doka in Tunis. Zo werd vastgelegd wat de deelnemers hadden meegemaakt, als permanent bewijs van de belangrijke rol van de digitale communicatie- en verspreidingskanalen bij de opstand in Tunesië.

Giorgio di Noto >>

Laura El-Tantawy

In the Shadow of the Pyramids

(Egypte, 2005-2014)

Om weer met haar Egyptische wortels in contact te komen, begon de in Engeland geboren Laura El-Tantawy in 2005 aan een fotografisch onderzoek naar de essentie van de Egyptische identiteit. Haar serie In the Shadow of the Pyramids moet daarom niet als een verhaal over Egypte worden beschouwd, maar als El-Tantawy’s visie op het land, ondersteund door jeugdherinneringen en de worsteling om zichzelf en haar plaats in de wereld te begrijpen. De hier getoonde delen 'Tahir Square' en 'Faces of a Revolution' gaan in op de gebeurtenissen van de Arabische Lente.

Laura El-Tantawy >>

Nermine Hammam

Unfolding

(2011)

Voor haar serie Unfolding combineerde Nermine Hammam foto’s van het gewelddadige optreden van leger en politie in het jaar dat volgde op de Egyptische Revolutie van 2011 met gestileerde Japanse landschappen. Geïnspireerd door zeventiende- en achttiende-eeuwse Japanse kamerschermen printte ze de serie op rijstpapier. De beelden van de gewelddadigheden maakte ze niet zelf, maar verzamelde ze onder burgers die het geweld vastlegden. Doordat ze veelvuldig in de media zijn getoond, zijn ze voor Egyptenaren direct te herkennen en een symbool voor de revolutionaire idealen. Door de beelden in utopische landschappen te plaatsen wordt de horror pas bij een tweede blik duidelijk, alsof we voyeurs van sadisme worden. Ze parodieert zo de menselijke drang om ‘niet te zien’ en zet ze vraagtekens bij de macht van de massamedia, die ons ongevoelig maakt voor dergelijke beelden door ze eindeloos te laten zien.

Nermine Hammam >>

Kirill Golovchenko

Maidan – Under Construction

(Oekraïne, 2014)

In februari 2014 kwam het op het Maidan-plein in de Oekraïnse hoofdstad Kiev tot een bloedig treffen tussen tegenstanders van president Janoekovitsj en de oproerpolitie. In maart, nadat Janoekovitsj was afgezet en naar Rusland was gevlucht, fotografeerde Kirill Golovchenko het plein. De barricades die de demonstranten op het plein ter bescherming hadden opgeworpen, waren nu verworden tot een haast onwerkelijk artefact van de revolutie. Ze zijn volgens Golovchenko een symbool van de Oekraïnse maatschappij. Voor de zoveelste keer staat het land aan het begin van een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis. Als de politieke situatie tekenen van verbetering vertoond, worden ze geslecht, anders worden er nieuwe barricades toegevoegd.

Kirill Golovchenko >>

Vladyslav & Sergiy Lebedynskyy Krasnoshchok

Euromaidan

(Oekraïne, 2014)

Toen in januari 2014 de vreedzame protesten op het Maidan-plein in Kiev door het ingrijpen van politie en leger uitliepen op een gewelddadige en bloedige confrontatie, konden de Oekraïnse fotografen Vladyslav Krasnoshchok en Sergiy Lebedynskyy niet onverschillig blijven. Ze reisden onmiddelijk af naar Kiev en probeerden zich tussen het geweld in de snijdende kou letterlijk staande te houden met hun camera’s. Gedurende twee dagen verbleven ze op het plein, om de gebeurtenissen zo veel mogelijk vast te leggen. Ondanks dat ze geen helm, gasmasker of oranje pershesje hadden, overleefden ze de gebeurtenissen zonder een schram op te lopen en konden ze de stad mét al hun foto’s veilig verlaten.

Vladyslav & Sergiy Lebedynskyy Krasnoshchok >>

Frederic Lezmi

#Taksim Calling

(Turkije, 2013)

Fotograaf Frederic Lezmi woont een paar straten van het Taksimplein in Istanboel. Hij bevond zich in de frontlinie toen de vreedzame protesten tegen de bebouwing van Gezi Park, direct naast het Taksimplein gelegen, ontstonden en met grof geweld werden neergeslagen door de politie. Voor zijn posterboek #Taksim Calling combineerde Lezmi spontaan genomen iPhone-foto’s met idyllische ansichtkaarten van het Taksimplein. Het boek heeft de vorm van een krant gekregen, met losse, oversized pagina’s. Terwijl de ansichtkaarten op de ene kant van de pagina’s het belang van het Taksimplein voor de identiteit van de Turkse Republiek benadrukken, documenteren de beelden van de protesten op de andere kant het caleidoscopische karakter van de Turkse activisten, zonder de gebeurtenissen te interpreteren of evalueren.

Frederic Lezmi >>

Marcelo Enrique Londoño Alvarez

Rio Pro Copa

(Brazilië, 2014-doorlopend)

Sinds Rio de Janeiro als gaststad voor het wereldkampioenschap voetbal in 2014 en de Olympische Spelen in 2016 werd aangewezen, is er een merkwaardig scenario van politieke en sociale hervormingen op gang gekomen, constateert Marcelo Enrique Londoño Alvarez. Deze sportevenementen zijn en worden als voorwendsel gebruikt om de ontruiming van delen van de favela’s, Rio’s sloppenwijken, goed te praten. De bewoners worden naar de rand van de stad verdreven om de veiligheid te verhogen, terwijl het gewelddadige optreden van gemaskerde politie in de favela’s de Brazilianen schrik aanjagen. Dat geldt ook voor het optreden van de politie buiten de sloppenwijken: de sociale protesten van de bevolking kregen nationaal en internationaal veel aandacht, maar de demonstranten werden behandeld als relschoppers.

Marcelo Enrique Londoño Alvarez >>

Ben Roberts

Occupied Spaces

(Engeland, 2011)

In oktober 2011 richtte de internationale Occupybeweging een semi-permanent kamp in bij St Paul’s Cathedral in Londen. Tien dagen later berichtten de Engelse media dat thermografische foto’s aantoonden dat in slechts 25 van de 250 tenten op het plein voor de kathedraal ’s nachts mensen aanwezig waren. Fotograaf Ben Roberts vertrouwde deze berichtgeving niet en legde het tentenkamp vast. Hij fotografeerde de gemeenschappelijke en privéverblijven die gedurende vijf maanden op het plein stonden. De sporen van activiteit en bewoning laten het intensieve gebruik van een beperkte ruimte door een groot aantal permanente en tijdelijke bewoners zien.

Ben Roberts >>

Johann Rousselot

D-Days

(2011-2013)

Nepotisme, corruptie, achterkamertjespolitiek, sterke lobby’s van grote bedrijven en leiders die ten koste van alles aan de macht willen blijven – fotograaf Johann Rousselot vraagt zich af of de hedendaagse democratie wordt bedreigd. Tegelijkertijd stelt hij echter vast dat de wereld nog nooit zoveel burgeropstanden heeft gezien als de laatste jaren. Hij heeft bewondering voor de moed, energie en verbroedering die gepaard gaat met politieke protesten, ongeacht het succes dat de demonstranten ermee hebben. In deze roerige tijden voor de democratie zijn ze volgens Rousselot onmisbaar geworden. Zijn gelaagde collages, waarin portretten gecombineerd worden met gevonden beeldelementen op basis van de kenmerken van de betreffende beweging, zetten de actievoerders als militante iconen neer.

Johann Rousselot >>

Angelos Tzortzinis

Greece in Crisis

(Griekenland, 2013)

Sinds 2009 wordt Griekenland geconfronteerd met de consequenties van een zware economische crisis. De opeenvolgende saneringsmaatregelen voor de economie, die volgden op de hulpleningen van de Europese Unie net het IMF, hebben de sociale samenhang vernietigd, de middenklasse onder enorme druk gezet en de maatschappij een hoop ellende bezorgd. De talloze demonstraties in Athene tegen de bezuingingen van de overheid werden gekenmerkt door de confrontaties met de oproerpolitie, met honderden gewonden tot gevolg. Angelo Tzortzinis bewoog zich tijdens deze confrontaties tussen de linies van de demonstranten en de politie. Het is volgens hem te hopen dat de huidige economische omstandigheden de komende jaren inderdaad zullen verbeteren, zoals de Griekse regering beweert, want de crisis heeft diepe wonden in de Griekse samenleving geslagen.

Angelos Tzortzinis >>

John Vink

Resisting Human Rights Erosion in Cambodia

(Cambodja, 2013-2014)

Met het vredesakkoord dat in 1991 een einde maakte aan de burgeroorlog en de overgave van de Rode Khmer in 1998 leek Cambodja zijn verleden achter zich te laten. Dankzij een VN-vredesmissie werd in de eerste helft van de jaren negentig een democratie gevestigd, al lijkt dat vooral in naam zo te zijn: premier Hun Sen is als sinds 1985 aan de macht, waarmee hij de langstzittende regeringsleider in de regio is. Het is te danken aan zijn autocratische, corrupte en vaak gewelddadige beleid. De snelle economische groei, het corrupte rechtssysteem en fundamentele veranderingen in de sociale structuur hebben een enorme kloof tussen arm en rijk gecreëerd. Onafhankelijke burgerrechtenorganisaties, veelal voortgekomen uit problemen rondom landonteigening, verzetten zich tegen de dagelijkse uitholling van hun mensenrechten.

John Vink >>

Sustainability

Douglas Gayeton

The New Face of Food and Farming in America

(Verenigde Staten, 2009-2014)

Mensen leiden een duurzamer leven naarmate ze meer begrip van de basisprincipes van de ‘volgende economie’ hebben, stelt Douglas Gayeton. Uitgaande van die gedachte richtte hij samen met zijn vrouw The Lexicon of Sustainability op om middels fotografie en film deze beginselen over te brengen en het publiek ervoor te enthousiasmeren. In zijn serie The New Face of Food and Farming in America gebruikt Gayeton fotografie om agrarische termen uit te leggen en zo een populaire ontwikkeling te laten zien en te onderzoeken: het lokaal produceren van voedsel.

Douglas Gayeton >>

Tribute

Larry Fink

The Beats

(Verenigde Staten, 1958-1959)

In 1958 verliet Larry Fink op achttienjarige leeftijd zijn ouderlijk huis en verhuisde naar New York. Hij werd meteen gegrepen door New Yorks tegencultuur en ontmoette al gauw een groep kunstenaars, schrijvers en muzikanten die met een late fase van de Beat-beweging wordt geassocieerd. Deze groep had 'dringend behoefte aan een fotograaf in hun midden, om ze gewicht te geven, om bij ze te wonen en hun omzichtige en duistere bestaan vast te leggen', aldus Fink.

Larry Fink >>

Karen Knorr & Olivier Richon

Punks

(Groot-Brittannië, 1976-1977)

Karen Knorr en Olivir Richon ontmoetten elkaar in 1976 in Londen aan de universiteit. Al snel gaf het duo zich over aan hun gedeelde fascinatie voor punk, een van Londens ontluikende subculturen, en portretteerde de rebellerende jeugd die op weg was een generatie te definiëren.

Karen Knorr & Olivier Richon >>