Land

Country Life in the Urban Age

expositie / 5 sep 31 okt 2010

© Jackie Nickerson

© Jackie Nickerson

1 / 2 / 3 / 4 / 5

Sinds het begin van de 21e eeuw woont meer dan de helft van de wereldbevolking in steden. Dat zijn 3,3 miljard mensen op slechts 3 procent van het aardoppervlak, een gebied kleiner dan Mongolië. Wat zijn de gevolgen van deze verschuiving? Kan het platteland de economische, demografische, culturele en ecologische kaalslag overleven? Is een menswaardig bestaan mogelijk in de moderne, uit haar voegen barstende megapolis? Het zijn vragen die Noorderlicht de komende twee jaar centraal stelt in haar fotomanifestaties.

Ooit was er de idylle van het platteland. Een leven met de natuur, in zelfvoorzienende gemeenschappen waar iedereen elkaar groette, en familiebanden sterk waren. Er werd hard gewerkt, maar het werk gaf voldoening. En ’s zondags was er de rust en gelijkmatigheid van de kerk en het kuierbestaan.

Die wereld – ver weg van de onpersoonlijke achtbaan van de urbane 24-uurs economie – bestaat niet meer. VN-rapporten schetsen een somber beeld, vooral van het plattelandsleven in de niet-westerse wereld. Er heerst armoede, de sociale mobiliteit beperkt zich tot die van wegtrekkende jongeren, het platteland vergrijst. In het Westen valt de terugval in levenstandaard nog mee, maar waar zou het platteland zijn zonder landbouwsubsidies? Bovendien zien we ook hier dat het voorzieningenniveau afkalft en dat woonkernen in de regio krimpen.

In 2011 vormt Groningen de locatie van het tweede deel van dit tweeluik: Metropolis – City Life in the Urban Age.
11 sept t/m 9 okt in de Der Aa-kerk, Groningen

 

Land – Country Life in the Urban Age laat zien dat stad en land een symbiotische relatie hebben ontwikkeld. De stad is het brandpunt van economische en sociale activiteit, het platteland ondersteunt haar. Met vergaande consequenties. Landbouw wordt ingericht op grootschalige productie tegen lage kosten, de groeiende vraag naar landbouwproducten versnelt de kap van tropisch regenwoud, hele gebieden krijgen een nieuwe bestemming door een toenemende behoefte aan water, terwijl het intensiveren van productie met moderne (bio)technieken haar eigen stempel drukt. De groeiende vraag naar biobrandstof heeft ertoe geleid dat in Brazilië grote delen van de landbouwgrond niet langer ten dienste staan van het voeden van mensen, maar van auto’s. Tel daarbij op de voortgaande ontginning van steeds schaarsere natuurlijke hulpbronnen, en de economische en demografische gevolgen van de trek naar de stad, en het is duidelijk: de 21e eeuw stelt het platteland voor serieuze uitdagingen.

Aan de hand van het werk van een dertigtal grotendeels buitenlandse fotografen, probeert Noorderlicht in de Fotomanifestatie van 2010 een beeld te schetsen van een platteland in crisis. Van Nadav Kanders reis langs de Yangtze rivier, tot Rodrigo Zeferino’s kijk op de industrialisatie van het binnenland van Brazilië. Van Ian Tehs bijna buitenaardse panorama-foto’s van het Chinese achterland, tot Larisa Sitars spookachtige Roemeense villa’s, gebouwd door migranten die bij afwezigheid hun plek op de sociale ladder willen bewaken. Van de worstelde jute-industrie in Bangladesh, tot de kracht die spreekt uit Jackie Nickersons Zimbabwaanse landarbeiders. Steeds is de vraag: welke rol speelt het platteland in de hedendaagse, verstedelijkte en globale economie? En is het mogelijk om, tegen alle economische logica in, het rurale leven een herwaardering te geven? 

Fotomanifestatie 2010

Evan Abramson

  • WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)

    In het voorjaar van 2010 reisde fotograaf Evan Abramson door het grensgebied van Kenia en Ethiopië om de gevolgen van klimaatverandering voor semi-nomadische stammen in kaart te brengen. Hij ontdekte dat een grotere frequentie van acute droogtes de spanningen voedt tussen stammen die afhankelijk zijn van het te schaarse water en de te schaarse weilanden. De Ethiopische regering verstoort met de bouw van een dam in de rivier Omo bovendien een cyclus die van levensbelang is voor een half miljoen mensen die leven van akkerbouw, veeteelt en visserij. Door een toevoer van kalasjnikovs valt nu al een toenemend aantal doden, maar de situatie zal alleen maar verder escaleren, vreest Abramson. Het draagt bij aan grootschalige migratie naar de stad, waar velen een leven van prostitutie en bedelarij wacht. – Een jonge man van de Nyangatom-stam bewaakt een waterplaats op de grens tussen Ethiopië en Kenia.

    WHEN THE WATER ENDS                        (Kenia, Ethiopië, 2010)
  • WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)

    March 3, 2010. A Dassanech teen armed with a Kalashnikov herds hundreds of cattle in the village of Toltale. Located in the no-man's-land between border posts in Kenya and Ethiopia, the Das-sanech here conduct repeated attacks on the neighbouring Turkana, stealing animals, destroying fishing nets and performing ritual killings to rise in their tribe's ranks. The killings also serve to help the Dassanech maintain control of the vast plains where the Omo River meets Lake Turkana.

    WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)
  • WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)

    De uitgedroogde karkassen van verhongerde schapen, geiten en koeien die op een hoop zijn gegooid buiten het Turkana-dorp Todenyang. Een herinnering aan de vergaande gevolgen van drie jaar aanhoudende droogte voor de stammen van Noord-Kenia, die al duizenden jaren bijna volledig afhankelijk zijn van het water voor hun vee. – 28 februari 2010.

    WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)
  • WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)

    In het oosten van de Omo Vallei graven ontheemde Somalische meisjes en vrouwen van de Gabra-clan met bekers en borden in het zand van een droge rivierbedding op zoek naar drinkwater. In 2008 en 2009 kwamen 107 Borana en Gabra om tijdens gevechten om water en weilanden in de buurt van de stad Arero. De Borana waren echter veruit in de meerderheid en vijfduizend Gabra werden gedwongen zich elders te vestigen. Drieduizend ontheemde Gabra hebben hun kamp opgezet buiten Hudet, een stad in de Somalische regio. Ze zijn bijna volledig afhankelijk van voedselhulp en steun van NGO’s. – 21 maart 2010.

    WHEN THE WATER ENDS (Kenia, Ethiopië, 2010)

Benoit Aquin

  • DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

    In de jaren zeventig en tachtig maakten de bananenproducenten Dole en Del Monte gebruik van Nemagon, een kankerverwekkende pesticide tegen microscopische wormen op bananen en ananasplanten. De toenmalige arbeiders lijden nu aan diverse ziektes, waaronder nierfalen, teelbal- en baarmoederhalskanker, broze botten en een sterk teruglopend zichtvermogen. Bovendien kwam hun nageslacht misvormd ter wereld. Dole en Del Monte weigeren uitspraken van de Nicaraguaanse justitie te erkennen, terwijl al in de jaren vijftig bekend was dat Nemagon bij laboratoriumratten vergelijkbare aandoeningen teweegbracht. In 1977 gelastte de EPA (Environmental Protection Agency) Amerikaanse bedrijven te stoppen met het gebruik van Nemagon, maar Dole en Del Monte bleven het product nog jaren gebruiken op plantages in Nicaragua en de Filipijnen. Zo zijn tienduizenden arbeiders onnodig aan de schadelijke stof blootgesteld.

    DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)
  • DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

    DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)
  • DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

    DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)
  • DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

    DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)
  • DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

    DEADLY MIST (Nicaragua, 2005)

Pablo Balbontin Arenas

  • THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

    In zijn meermalen onderscheiden THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY brengt fotograaf Pablo Balbontin Arenas de biodiversiteit in de landbouwsector in kaart. Hoewel er gedurende tienduizend jaar landbouwgeschiedenis vele duizenden gewassen zijn verbouwd, worden er heden ten dage niet meer dan 150 actief gecultiveerd. Vier daarvan – mais, graan, rijst en aardappels – staan garant voor meer dan de helft van alle plantaardige voeding. Deze krimpende biodiversiteit zou reden moeten zijn voor bezorgdheid. Het maakt de voedselvoorraad en voedselveiligheid kwetsbaar, met de potato famine van het negentiende-eeuwse Ierland als afschrikwekkend voorbeeld. Balbontin Arenas heeft de ‘grote vier’ van het menselijk dieet als uitgangspunt genomen. In de vaak afgelegen, cultureel ongerepte gemeenschappen, won hij het vertrouwen van boeren en families. Zo brengt hij ons in contact met onze gedeelde rurale oorsprong.

    THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)
  • THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

    THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)
  • THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

    THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)
  • THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

    THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)
  • THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

    THE CUSTODIANS OF BIODIVERSITY (2001-2002)

George Awde

  • QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

    Het platteland en de stad zijn in de 21e eeuw onlosmakelijk met elkaar vervlochten. Dat bewijzen de Koerdische migranten die George Awde volgde. Door politieke en sociaal-economische omstandigheden zien ze zich gedwongen hun plattelandsgemeenschappen in Syrië te verlaten en werk te zoeken in de grote stad. Velen vertrekken naar Beiroet, waar ze ondankbaar werk verrichten en de onzichtbare pijlers van de Libanese economie zijn. Terwijl de mannen in Libanon als slaven worden behandeld, kenmerkt de halfjaarlijkse trip huiswaarts zich juist door waardering. Voor deze mannen betekent masculiniteit: geld verdienen voor het thuisfront, sparen voor een huwelijk, streven naar zelfredzaamheid. Het platteland representeert niet slechts de weemoed naar hun verloren jeugd, maar ook de droom van een eigen Koerdische staat en de wetenschap dat het verleden de moed geeft om de beproevingen van het heden tegemoet te treden.
    – Beiroet, 2010

    QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)
  • QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

    Beiroet, 2010

    QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)
  • QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

    Beiroet, 2010

    QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)
  • QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

    Qamishli, 2010

    QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)
  • QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

    Beiroet, 2008

    QUIET CROSSINGS (Syrië, Libanon, 2008-2010)

Tessa Bunney

  • HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

    Zo’n driekwart van de bevolking van Vietnam leeft op en van het platteland. Maar door de explosieve groei van hoofdstad Hanoi – die ruim zes miljoen inwoners telt – staat de beschikbaarheid van landbouwgrond rond de metropool onder druk. Boeren proberen op deze trend in te spelen door zich niet langer toe te leggen op de klassieke landbouw, maar op productie van goederen als manden, textiel, palmhoeden en speelgoedbeesten. Daarmee bevinden de zo ontstane ‘ambachtsdorpen’ zich op het kruispunt van landbouw en industrie, van landelijk en stedelijk. Tessa Bunney bracht meer dan een jaar door in het gebied en portretteerde het dagelijkse leven van de slecht betaalde arbeiders. Haar kleurrijke beelden hebben een duistere ondertoon, want de economische groei en toenemende productie zorgen ook voor vervuiling en bedreigen tradities. – Cao, een dorp waar wierook wordt gemaakt.

    HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)
  • HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

    Huu Tu, een dorp waar Mien (dunne glasnoedels gemaakt van canna-zetmeel) wordt gemaakt.

    HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)
  • HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

    Chi Dong, een dorp waar zijderupsen worden gekweekt.

    HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)
  • HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

    Quang Phu Cau, een dorp waar wierookstokjes worden gemaakt.

    HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)
  • HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

    Vihn An, een dorp waar de mensen als rattenvangers werken.

    HOME WORK (Vietnam, 2006-2008)

Alexandra Demenkova

  • TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

    Voor veel inwoners van Russische miljoenensteden als Moskou en Sint Petersburg bestaat het platteland niet. Toch hoef je niet ver te reizen om half vergane dorpen te vinden waar veelal oudere mensen in bittere armoede leven. Het zijn de voormalige arbeiders van staatsboerderijen, de bejaarden en de werklozen, gestrand in ooit levendige dorpjes. Kinderen zie je nauwelijks, voorzieningen zijn opgeheven en gemeenschapzin heeft plaatsgemaakt voor eenzaamheid, alcoholmisbruik en misdaad. Demenkova’s sobere en sombere zwartwitfoto’s tonen niet alleen de erfenis van moderne urbanisatie, maar ook van de sovjetpolitiek, die was gericht op het onteigenen van landbouwgrond ten behoeve van collectieve boerderijen.

    TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)
  • TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

    TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)
  • TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

    TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)
  • TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

    TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)
  • TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

    TERRITORY OF BROKEN DREAMS (Rusland, 2007)

Laura El-Tantawy

  • I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

    In het afgelopen decennium kwam in India een schrikbarende trend aan het licht: meer dan 200.000 boeren pleegden zelfmoord. Velen hadden geld geleend om efficiëntere gewassen te kunnen verbouwen, maar konden hun schulden niet afbetalen. Door de razendsnelle transformatie die India doormaakte van een rurale naar een industriële, urbane samenleving met een open markt werden boeren voor grote problemen gesteld. Fotografe Laura El-Tantawy wil niet ingaan op de oorzaken, maar in haar spookachtige beelden de nadruk leggen op de band tussen de mens en het land. Die band wordt symbolisch weerspiegeld in de tekening van de huid van de mensen die ze portretteerde. Land en bewoner worden één en dezelfde, zegt ze. Wanneer de ene sterft, dan ook de ander.

    I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)
  • I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

    I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)
  • I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

    I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)
  • I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

    I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)
  • I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

    I’LL DIE FOR YOU (India, 2010)

Eva Gjaltema

  • FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

    De familie van de Nederlandse fotografe Eva Gjaltema komt uit het Westerkwartier, een plattelandsgebied op de grens van de provincies Groningen en Friesland, en is generaties lang actief geweest in de akkerbouw en veeteelt. In 2004 begon Gjaltema met het vastleggen van het leven van haar grootouders. Om de familiegeschiedenis te bewaren, maar ook om een uitstervende manier van leven te laten zien. Met verschillende technieken en camera’s drukt ze gevoelens van liefde, verdriet, woede en onmacht uit. Daarbij maakt ze gebruik van eigen beeld, maar ook van documenten en foto’s uit het familiearchief. Het resultaat is een dialoog tussen de generaties en een ode aan een manier van leven die symbool staat voor het hele Noord-Nederlandse platteland.

    FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)
  • FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

    FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)
  • FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

    FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)
  • FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

    FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)
  • FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

    FAMYLJE (Nederland, 2004-ongoing)

Brigitte Grignet

  • CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

    Er is een oud Chileens gezegde dat stelt dat er ‘in Chili nooit iets gebeurt’. Sinds de staatsgreep van Pinochet is dat niet meer houdbaar, al lijkt op de archipel Chiloé, 1100 kilometer ten zuiden van Santiago, de tijd goeddeels te hebben stilgestaan. De Belgische fotografe Brigitte Grignet bezocht de eilandengroep zeven jaar lang en leefde er zonder elektriciteit, warm stromend water of gezondheidszorg. Een primitief leven, rijk aan mythen over de constante worsteling met zee en land. Toch is het de vraag hoe lang die levensstijl nog zal blijven bestaan. Met de komst van nieuwe technologie, de ontwikkeling van toerisme en zalmboerderijen zijn economische veranderingen onafwendbaar – en daarmee het ondermijnen van eeuwenoude sociale structuren en culturele tradities. Grignet legde de Chilotes vast toen het nog kon. Het resultaat is een verhaal over een volk dat gelooft in spookschepen, heksen, God en de kracht van een gemeenschap.

    CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)
  • CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

    CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)
  • CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

    CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)
  • CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

    CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)
  • CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

    CHILOÉ – LA CRUZ DEL SUR (Chili, 2008)

Robin Hammond

  • TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

    Toen de grote Amerikaanse kledingketen Gap besloot om de productie van jeans en T-shirts te verplaatsen naar Lesotho, betekende dat economisch een flinke oppepper voor een van de armste landen ter wereld. Inmiddels zijn er zo’n vijftig fabrieken actief, veelal in bezit van Taiwanezen. Maar er waren ook negatieve effecten, waaronder het dumpen van tonnen vervuild afval op onveilige locaties in bewoonde gebieden. De locaties trekken wanhopige mensen aan die tussen het vuil bruikbare spijkerstof en plastic hopen te vinden. Maar tegelijk komen ze in aanraking met schadelijke chemicaliën, naalden en scheermesjes. Bovendien worden de vuilstortplaatsen regelmatig in brand gestoken, waarbij veel kwalijke stoffen vrijkomen. –
    Het produceren en verven van de jeans heeft geleid tot een humanitaire ramp met vergelijkbare gevolgen voor het milieu. Het plaatselijke water is blauw geworden van de verf en de gedumpte en verbrande restanten vervuilen de lucht.

    TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)
  • TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

    Het afval bevat schadelijke chemicaliën, naalden en scheermesjes. Vuilstortplaats Ha Tsosane, Maseru.

    TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)
  • TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

    Het chemische afval uit de kledingindustrie wordt naar vuilstortplaatsen afgevoerd en bedreigt daar de honderden mannen, vrouwen en kleine kinderen die het vuilnis doorzoeken op zoek naar bruikbaar materiaal.

    TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)
  • TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

    De rook van het smeulende afval leidt vaak tot aandoeningen aan de luchtwegen en branderige, tranende ogen. Vuilstortplaats Ha Tsosane, Maseru

    TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)
  • TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

    TOXIC JEANS (Lesotho, 2009)

Katharina Hesse

  • DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

    Hoewel zeventig procent van Papoea-Nieuw-Guinea nog is bedekt met regenwoud, luidden diverse milieuorganisaties de afgelopen jaren de noodklok. Twee procent van het bos is gekapt, meer staat op de nominatie. Op langere termijn is dat een probleem voor de lokale bevolking, maar vooral voor de unieke flora en fauna. Ontbossing leidt tot een achteruitgang van biodiversiteit, fragmentatie van de natuurlijke habitat door de aanleg van wegen, een grotere kans op droogtes en bosbranden, klimaatveranderingen en een achteruitgang van de natuurlijke waterzuivering. Commerciële houtkap is niet de enige oorzaak van de ontbossing. Rond dorpen speelt het vergaren van brandhout en het creëren van weidegronden een rol. Vaak geven dorpelingen toestemming tot kap na de belofte van grote geldbedragen, die nooit worden betaald. Katharina Hesse fotografeerde de lokale bevolking in haar steeds kaler wordende leefomgeving.

    DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)
  • DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

    DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)
  • DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

    DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)
  • DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

    DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)
  • DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

    DEFORESTATION IN PAPUA (Papoea-Nieuw-Guinea, 2009)

Sohrab Hura

  • LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

    Terwijl de stedelijke gebieden van India in hoog tempo economisch opbloeien, blijft het platteland qua ontwikkelingsniveau ver achter. Het schaarser worden van landbouwgrond is een probleem, want de meerderheid van de Indiase bevolking is nog altijd boer. In de naam van de vooruitgang zijn de afgelopen zestig jaar honderdduizenden mensen van hun voorouderlijke grond verdreven om plaats te maken voor industriële projecten, of uit zichzelf weggetrokken omdat er in de regio geen werk was. Dit is een voedingbodem gebleken voor bewegingen die, soms gewelddadig, strijden voor het recht op arbeid. Soms met succes – de National Employment Guarantee Act van 2005 garandeert elk huishouden honderd dagen werk per jaar tegen een minimumloon – maar vaak zonder. Meer dan de ontwikkeling van de steden, zegt fotograaf Sohrab Hura, is de situatie op het platteland de maat voor de maatschappelijke gezondheid van de natie.

    LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)
  • LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

    LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)
  • LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

    LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)
  • LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

    LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)
  • LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

    LAND OF A THOUSAND STRUGGLES (India, 2006)

Nadav Kander

  • YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)

    Hoewel zeer recent gemaakt, zijn Nadav Kanders foto’s van het leven langs de Jangtsekiang in China nooit meer te reproduceren – zo turbulent is de verandering waaraan China zich heeft overgegeven. Kander ziet de Jangtsekiang – de 6500 kilometer lange rivier die de levensader voor driehonderd miljoen Chinese burgers is – als metafoor voor die verandering. Hij reisde langs de rivier en legde een industrialiserend landschap vast, waarin de mens futiel en inwisselbaar lijkt. Kander streefde naar een intuïtieve aanpak, maar ontkwam niet aan politiek geladen, documentaire fotografie. Miljoenen boeren en inwoners van dorpen en kleine steden moesten wijken voor de vooruitgang. Kander toont een land dat haar verleden wegvaagt in een poging zichzelf in een verbazingwekkend en onnatuurlijk tempo op te werken tot ’s werelds dominante economische kracht. – Oorsprong van de Yangtze, Qinghai.

    YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)
  • YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)

    Reclamebord nabij Chongqing.

    YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)
  • YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)

    Brugconstructie nabij Chongqing

    YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)
  • YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)

    Metal Palm at Swimming Pool, Nanjing, Jiangsu

    YANGTZE, THE LONG RIVER (China, 2010)

Daniel J. Kariko

  • SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

    Overal langs de snelwegen in het binnenland van Florida zie je ze staan: de billboards die de bouw van idyllische woonprojecten aankondigen. Helaas hebben de mooie plaatjes weinig van doen met de realiteit van de verlaten, nooit voltooide instant gemeenschappen. De dromen werden aan diggelen geslagen op het aambeeld van de huizencrisis van 2007. Kariko’s luchtfoto’s van de nieuwbouwprojecten leggen de destructie en de wanhoop bloot: we zien de negatieve invloed die de projecten hebben op de omliggende landbouwgrond en de merkwaardige afwezigheid van bouwmachines tussen de niet-voltooide woningen. Terug op aarde, binnen de grenzen van de geplande gemeenschappen, waant de kijker zich in een postapocalyptisch landschap, waar de natuur langzaam terugvordert wat haar eerder is afgenomen.

    SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)
  • SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

    SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)
  • SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

    SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)
  • SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

    SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)
  • SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

    SPECULATION WORLD (Verenigde Staten, 2008-2009)

Michael Lange

  • THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)

    De Lamani-zigeuners in het zuiden van India behoren tot de laagste kasten in India. Hun tradities zijn zo goed als vergeten. Vaak leven ze in dorpjes rondom steden, waar de vrouwen gekleed gaan in standaard sari’s en niet in hun eigen handgemaakte kleren en zware zilveren juwelen. Om het traditionele leven van de Lamani te vinden, moet je naar afgelegen dorpen reizen, waar de Lamani wonen in lemen hutjes of rudimentaire stenen huizen die door de overheid zijn betaald. Hun landbouwvelden lijken op stukken woestijn. Ze snijden er suikerriet of hakken stenen fijn voor de aanleg van wegen. Ander werk is hun kaste niet toegestaan en met hun geringe opleiding ook niet haalbaar. Meisjes trouwen als ze een jaar of dertien zijn. Hoewel vrouwen hetzelfde werk doen als de mannen, krijgen ze maar een derde betaald van wat de mannen verdienen. Tegelijkertijd houden de vrouwen de familie overeind – door de financiën te regelen, de kinderen op te voeden en het huishouden te doen.

    THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)
  • THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)

    THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)
  • THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)

    THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)
  • THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)

    THE WOMEN OF THE LAMANI TRIBE (India, 2005)

Jérémie Lenoir

  • OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)

    Jérémie Lenoirs luchtfoto’s van het Franse landschap trekken de natuur uit haar dagelijkse context en tonen de abstractie die de mens eraan heeft opgelegd. ‘Niet langer vertegenwoordigt de wereld onze herkenbare banale ideeën’, zegt hij. ‘Het is een verzameling vormen, die zich herhaalt en culmineert tot ze van elke betekenis is ontdaan.’ Deze realiteit is er een van radicale geometrie, totalitaire lijnen of juist verwarrende grenzen. Zo hoopt Lenoir het landschap tot symbool te maken van onze maatschappij en onze ideeën. Hij legt de vinger op een zere plek: de tegenstrijdigheden in ons denken. Ondanks dat we nog nooit zoveel over de bescherming van het milieu hebben gesproken, vervuilden we het milieu ook nog nooit zoveel. En terwijl we ons liberale economische model aan serieuze kritiek onderwerpen, blijven we de doelen van dat model in ere houden. Ook dat laat het gereconstrueerde landschap zien. – Waterways. Machecoul, Loire-Atlantique (44), France

    OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)
  • OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)

    Urban Resurgence. Tours, Indre-et-Loire (37), France.

    OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)
  • OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)

    Row of Flowers. Angers, Maine-et-Loire (49), France

    OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)
  • OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)

    Circuit Car. Argenton-les-Vallées, Deux-Sèvres (79), France.

    OCCUPIED TERRITORIES (Frankrijk, 2010)

Kadir van Lohuizen

  • NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

    Geen land ter wereld heeft zo onder het bezit van olie te lijden als Nigeria. Terwijl een kleine elite en buitenlandse multinationals miljarden verdienen aan de exploitatie van de natuurlijke rijkdommen, leven de inwoners van de Nigerdelta veelal op of onder de armoedegrens. Zij krijgen vooral te maken met de negatieve bijwerkingen van de olieproductie. Door slecht onderhoud en sabotage stroomt jaarlijks net zoveel olie in het kwetsbare leefmilieu als bij de ramp met de Exxon Valdez vrijkwam. Akkers raken onbruikbaar, viswateren veranderen in zwarte stromen en moerasgebieden liggen er levenloos bij. Kadir van Lohuizen legde in confronterende beelden het leven vast van mensen wier levens ongewild in het teken van olie staan. Het is een leven in de schaduw van uitslaande branden, met de voeten in het waardeloze zwarte goud.

    NIGER DELTA (Nigeria, 2007)
  • NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

    NIGER DELTA (Nigeria, 2007)
  • NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

    NIGER DELTA (Nigeria, 2007)
  • NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

    NIGER DELTA (Nigeria, 2007)
  • NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

    NIGER DELTA (Nigeria, 2007)

Philippe Lopparelli

  • TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

    Al meer dan twintig jaar legt de Franse fotograaf Philippe Lopparelli zich toe op het ontdekken van afgelegen, vergeten en tijdloze streken. De sociale codes, minder aangetast door modernisering, lijken inmiddels in weinig meer op de onze. Zoals in de Karpaten, een bergketen die zich onder meer over Roemenië uitstrekt. Het is een bosrijk en erg dunbevolkt gebied met fabuleuze vergezichten, waarin het slot van de infame Graaf Dracula zich zou bevinden. Lopparelli focust op de oprechtheid van de bevolking en hun traditionele levensstijl. TELLING TIME probeert de rustige eb en vloed van het plattelandsleven te vangen, teruggeworpen in een voorbije tijd.

    TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)
  • TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

    TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)
  • TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

    TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)
  • TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

    TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)
  • TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

    TELLING TIME (Roemenië, 2004-2008)

Denise Militzer

  • WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

    De kloof tussen arm en rijk is in weinig landen zo groot als in Brazilië. Dat heeft mede te maken met een systeem van landbezit dat stamt uit koloniale tijden. De helft van de landbouwgrond is in bezit van slechts één procent van de bevolking. De laatste decennia hebben duizenden landloze boeren en activisten het recht in eigen hand genomen door braakliggend land te bezetten, in de hoop dat ze het hun thuis mogen noemen door het in cultuur te brengen. Daarin zien ze zich gesteund door de Braziliaanse grondwet, die stelt dat ontgonnen land productief moet zijn. Denise Militzer trok naar een tijdelijk kampement van de Central Única dos Trabalhadores (CUT). De CUT organiseert het verzet van landloze arbeiders uit de grote stad, maar krijgt daarbij te maken met tegenstand van rijke landeigenaren. Al 1500 landloze armen zijn bij confrontaties omgekomen. Militzer brengt de leefomstandigheden in het kamp in beeld en vraagt zo aandacht voor de strijd van de landlozen.

    WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)
  • WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

    WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)
  • WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

    WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)
  • WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

    WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)
  • WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

    WHOSE LAND IS THIS ANYWAYS? (Brazil, 2008)

Mashid Mohadjerin

  • LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

    Ten tijde van de Sovjet-Unie was de deelrepubliek Tadzjikistan de voornaamste producent van katoen. De privatisering en liberalisering die na de onafhankelijkheid werden ingevoerd, waren funest voor individuele boeren, die hun inkomens zagen kelderen. Het was het startsein voor een uittocht van geschoold landbouwpersoneel, dat vooral naar Kazachstan en Rusland trekt om er geld te verdienen voor het thuisfront. De 800 miljoen dollar die zo jaarlijks binnenkomt, is broodnodig voor het armste land in Centraal-Azië. Maar er is een keerzijde, vooral voor de achtergebleven vrouwen, die voor kinderen en ouden van dagen zorgen, het huishouden runnen en verantwoordelijk zijn voor de oogst. Mashid Mohadjerin portretteerde de vrouwen, kinderen en ouderen van Tadzjikistan. Het zijn beelden van een leven dat in het teken staat van hard werken en wachten.

    LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)
  • LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

    LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)
  • LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

    LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)
  • LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

    LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)
  • LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

    LEFT BEHIND (Tadzhikistan, 2007)

Osamu James Nakagawa

  • BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)

    Banta is de benaming van de indrukwekkende kliffen van het Japanse eiland Okinawa. Jarenlang droeg Osamu James Nakagawa de herinnering met zich mee van de eerste keer dat hij er bovenop stond. De angstwekkende hoogte en eindeloze historie leken nog meer kracht te krijgen door het canvas van lucht en zee. In 2008 keerde Nakagawa terug naar Okinawa om af te dalen en de kliffen vanuit een ander perspectief te ervaren. De schaduwen die over de kliffen speelden, de witte kraters in het lijmsteen en de diepzwarte grotten waren ‘kale herinneringen aan alles waar deze kliffen getuige van zijn geweest’. Uiteindelijk keerde hij huiswaarts met duizenden beelden. ‘Toen ik de originele digitale beelden bewerkte en opnieuw onderging, werden deze kliffen een metafoor voor Okinawa’s geschiedenis’, zegt Nakagawa, ‘maar ook digitaal gemanipuleerde, superechte visies van het heen en weer geslingerd worden tussen gevoelens van angst en schoonheid.’

    BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)
  • BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)

    BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)
  • BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)

    BANTA – STAINED MEMORY (Japan, 2008)

Jackie Nickerson

  • FARM (Zimbabwe, South Africa, Mozambique, Malawi, 1998-1999)

    Een trotse vrouw in een veld, haar hand in de zij. Chipo is een boerin uit Zimbabwe, een land dat wordt geteisterd door politieke wanorde. Maar Chipo’s blik vertelt een ander verhaal. Het verhaal van plattelandsgebieden waar mensen werken die zich onlosmakelijk verbonden voelen met het land en die zich gesterkt voelen door de gemeenschap waar ze deel van uitmaken. Jackie Nickersons portretten combineren eenvoud met waardigheid en vormen een tegenwicht tegen het clichébeeld van Afrikaanse slachtoffers. Deze Afrikanen leven in wanhopige omstandigheden, maar uit hun lichamen spreekt kracht, uit hun ogen hoop.

    FARM (Zimbabwe, South Africa, Mozambique, Malawi, 1998-1999)
  • FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)

    FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)
  • FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)

    FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)
  • FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)

    FARM (Zimbabwe, Zuid-Afrika, Mozambique, Malawi, 1998-1999)

Sirpa Päivinen

  • SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

    De krimp van het platteland is in veel West-Europese landen een relatief probleem. Voor noodzakelijke voorzieningen kunnen mensen vaak terecht in nabijgelegen, grotere woonkernen. In Scandinavië vormt een bevolkingsafname vaak een veel directere bedreiging voor de levensvatbaarheid van een gemeenschap. De afstanden zijn groter en de bevolkingsdichtheid is lager. Sirpa Päivinen trok jarenlang door haar eigen Finland en fotografeerde dorpswinkels, cafés en tankstations die letterlijk waren uitverkocht. Niet alleen door de afname van de lokale bevolking en dus van het potentiële klantenbestand, maar ook door de concurrentie van megasupermarkten in grotere woonkernen. Haar portrettengalerij van desolate gebouwen is een requiem voor het Finse platteland.

    SOLD OUT (Finland, 2005-2009)
  • SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

    SOLD OUT (Finland, 2005-2009)
  • SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

    SOLD OUT (Finland, 2005-2009)
  • SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

    SOLD OUT (Finland, 2005-2009)
  • SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

    SOLD OUT (Finland, 2005-2009)

Judith Quax

  • NDEUPE (Senegal, 2009)

    In de twintig jaar dat Afrikaanse bootvluchtelingen Europa hebben proberen te bereiken, zijn er 13.000 verdronken, terwijl er nog vijfduizend worden vermist. Onder hen zijn veel vissers uit Senegal. Gedwongen door de concurrentie van grootschalige westerse vissersboten, probeerden ze de oversteek te maken. De verdronken vissers blijven aanwezig in de leegte die ze achterlaten – de verlaten kamers, de treurende harten van familieleden. Als onderdeel van haar langlopende project IMMIGRATION CLANDESTINE fotografeerde Judith Quax de ndeupe, een animistisch ritueel van het Lebou-volk uit Senegal. Vrouwen dansen daarbij op de maat van opzwepende drums rond de verlaten vrouw om in contact te komen met de geestenwereld. De heilige geesten worden gezien als leveranciers van geluk en beschermers tegen ongeluk. Voor de achterblijvers in de vissersdorpen nabij Dakar is dit de enige vorm van therapie die ze ter beschikking staat.

    NDEUPE (Senegal, 2009)
  • NDEUPE (Senegal, 2009)

    NDEUPE (Senegal, 2009)
  • NDEUPE (Senegal, 2009)

    NDEUPE (Senegal, 2009)
  • NDEUPE (Senegal, 2009)

    NDEUPE (Senegal, 2009)
  • NDEUPE (Senegal, 2009)

    NDEUPE (Senegal, 2009)

Rocco Rorandelli

  • TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

    Het gaat goed met de tabaksindustrie van de twee voornaamste producenten, China en India. Ondanks de crisis stijgen de winsten en de koersen van bedrijven als Philip Morris en British American Tobacco. In China is tabak de voornaamste motor van de economische groei van de provincie Yunnan. De landelijke gebieden, waar 87 procent van de bevolking leeft, profiteren hier echter nauwelijks van. Een tabaksboer in Yunnan verdient hooguit een kwart van wat een reguliere boer verdient. Toch worden duizenden hectares landbouwgrond waarop oorspronkelijk groenten werden verbouwd, ingezet voor de tabaksproductie. Hetzelfde geldt voor India, waar 850.000 vaak onderbetaalde arbeiders werken op 100.000 hectare tabaksvelden. Het toont de macht van een industrie die verantwoordelijk is voor kinderarbeid, vervuiling en uitbuiting.

    TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)
  • TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

    TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)
  • TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

    TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)
  • TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

    TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)
  • TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

    TOBACCO FARMING IN INDIA AND CHINA (India, China, 2009-2010)

Bernice Siewe

  • DE WEG (Marokko, 2010)

    Langs de gehele kust van de Middellandse Zee is de Marokkaanse overheid bezig een doorgaande verbinding aan te leggen. Van Tanger in het westen naar Saïdia in het oosten in zeven uur, dat is het doel. De ontsluiting van dit traditioneel achtergebleven gebied wordt deels gerealiseerd door bestaande wegen te verbreden en deels door een nieuwe weg aan te leggen. Bij Saïdia is een toeristencentrum verrezen, met een haven, een kasbah en nieuwe appartementen en huizen. Ook worden er golfterreinen en parken aangelegd. Maar wat betekent de weg voor de levens van de mensen die in deze regio wonen? Met het openen van het platteland kan ook de vooruitgang en de moderniteit haar intrede doen. Maar hoeveel zal er verloren gaan?

    DE WEG (Marokko, 2010)
  • DE WEG (Marokko, 2010)

    DE WEG (Marokko, 2010)
  • DE WEG (Marokko, 2010)

    DE WEG (Marokko, 2010)
  • DE WEG (Marokko, 2010)

    DE WEG (Marokko, 2010)
  • DE WEG (Marokko, 2010)

    DE WEG (Marokko, 2010)

Corinne Silva

  • BADLANDS (Spanje, 2009)

    De Spaanse provincie Almería is na het vertrek van de Moren eeuwenlang een achtergebleven gebied geweest. De laatste decennia is de ontwikkeling van Almería echter in een stroomversnelling geraakt. Glimmende zeeën van plastic verraden de aanwezigheid van de tuinbouw, er verrezen dure hotelcomplexen en in het ruige, woestijnachtige landschap vind je het bijgepunte groen van de golfbaan. Maar er is niet alleen maar vooruitgang. Arbeidsmigranten leven in primitieve behuizingen in de wildernis, gemaakt van plastic en met touwtjes bijeengebonden. Corinne Silva ziet Almería als een microkosmos – de geglobaliseerde wereldeconomie in het klein. De actoren in deze postindustriële wereld – de Noord-Afrikaanse migranten, de golftoeristen, de pensionado's – leven strikt gescheiden levens, maar Silva legt de frictie tussen het opzichtig kunstmatige en de verborgen onderliggende economische realiteit genadeloos bloot.

    BADLANDS (Spanje, 2009)
  • BADLANDS (Spanje, 2009)

    BADLANDS (Spanje, 2009)
  • BADLANDS (Spanje, 2009)

    BADLANDS (Spanje, 2009)
  • BADLANDS (Spanje, 2009)

    BADLANDS (Spanje, 2009)

Larisa Sitar

  • HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

    Sinds de val van het communisme heeft er vanuit Roemenië een grootschalige arbeidsmigratie plaatsgevonden. Dit is gepaard gegaan met de opkomst van een curieus fenomeen: de villa als incarnatie van de vertrokken arbeider. Op het Roemeense platteland zijn absurd grote huizen gebouwd die nauwelijks worden gebruikt, omdat de eigenaar voltijd in het buitenland werkt. Ouderen, die samen met wat achtergelaten kinderen de rurale gebieden bevolken, kiezen er voor in hun oude woningen te blijven. Het resultaat: spookdorpen van nieuwbouwwoningen. De jonge Roemeense fotografe Larisa Sitar legde de huizen in hun desolate treurigheid vast. De eigenaren in het westen trotseren miserabele omstandigheden om zo’n veredeld vakantiehuis te kunnen bezitten. De huizen fungeren als statussymbool en moeten de voortdurende afwezigheid van hun bezitters compenseren. Zo bewaakt de migrant zijn sociale positie in het achtergelaten land.

    HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)
  • HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

    HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)
  • HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

    HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)
  • HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

    HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)
  • HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

    HOME PALACE (Roemenië, 2008-ongoing)

Evzen Sobek

  • LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

    Wereldwijd trekken mensen van het platteland naar de stad, maar veel stedelingen blijven hunkeren naar het platteland. In het zuiden van Tsjechië vind je ze aan de boorden van een waterreservoir. Ze hebben er tweede huizen gebouwd, uitzinnig vormgegeven, en dompelen zich onder in de magie van de regio. Evzen Sobek vraagt zich met LIFE IN BLUE af hoe deze vakantiegemeenschap is opgebouwd en functioneert. Maar ook wat mensen drijft om korter of langer op te gaan in een vreemd soort leegte. Is het de meditatieve kwaliteit van het platteland? Het gemak waarmee, ver weg van het hectische stadsbestaan, informele contacten tot stand komen? Of is het de drang om deel uit te maken van een compacte gemeenschap, iets wat in de stad onmogelijk lijkt? Sobeks bijna buitenaardse beelden geven geen antwoord, maar ze laten de vragen nog lang nasmeulen.

    LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)
  • LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

    LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)
  • LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

    LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)
  • LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

    LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)
  • LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

    LIFE IN BLUE (Tsjechië, 2006-2009)

Ian Teh

  • TRACES (China, 2010)

    In een land dat zo’n heftige ontwikkeling doormaakt als China, is het landschap zelf een uiting van die verandering. Grote stukken land die millennia lang voor landbouw zijn gebruikt, zijn ten prooi gevallen aan industriële krachten. Ian Tehs TRACES laat in buitenaards aandoende, bijna abstracte panorama’s zien hoe het Chinese landschap is herschapen. Het zijn beelden zonder menselijke aanwezigheid – op het eerste gezicht episch, cinematografisch en adembenemend, maar tegelijkertijd tonen ze met welke ontzagwekkende kracht de mens het landschap tot slaaf van zijn ondernemingen maakt. De lagen van de recente geschiedenis komen bloot te liggen, zoals in een archeologisch onderzoek. Zo plaatst Teh zijn publiek in een dubbele positie. Laat het zich verleiden door de schoonheid van het beeld of dringt de werkelijke betekenis door?

    TRACES (China, 2010)
  • TRACES (China, 2010)

    TRACES (China, 2010)
  • TRACES (China, 2010)

    TRACES (China, 2010)
  • TRACES (China, 2010)

    TRACES (China, 2010)

Jeroen Toirkens

  • NOMADSLIFE (1999-ongoing)

    In NOMADSLIFE volgt Jeroen Toirkens, fotograaf en voorzitter van de gelijknamige stichting, het leven van verschillende nomadische volken in Centraal-Azië, Rusland, Mongolië en de Arctische gebieden. Hier leven ze onder vaak extreme omstandigheden in symbiose met natuur en klimaat. Toirkens laat zien dat veel nomaden zich na de val van het communisme weer hebben bekeerd tot oude tradities en de open vlakte. Bovendien organiseren steeds meer inheemse bevolkingsgroepen zich op het gebied van politiek en cultuur. Toirkens laat echter ook de keerzijde van het nomadenleven zien. Corruptie, problemen met landrechten en wijdverbreid alcoholisme hebben hun weerslag op inheemse volken. En door globalisering, droogte, armoede en klimaatverandering is het steeds moeilijker om vast te houden aan de oorspronkelijke manier van leven.

    NOMADSLIFE (1999-ongoing)
  • NOMADSLIFE (1999-ongoing)

    NOMADSLIFE (1999-ongoing)
  • NOMADSLIFE (1999-ongoing)

    NOMADSLIFE (1999-ongoing)
  • NOMADSLIFE (1999-ongoing)

    NOMADSLIFE (1999-ongoing)
  • NOMADSLIFE (1999-ongoing)

    NOMADSLIFE (1999-ongoing)

Tomasz Tomaszewski

  • A STONE’S THROW (Polen, 2009)

    De geschiedenis van het Poolse platteland is getekend door de vorming van communistische collectieve boerderijen. Na een proces van onteigening en verbanning werden ze gesticht op de grond van oude landgoederen. Hoewel volslagen onproductief, waren de staatsboerderijen een kleine halve eeuw het uithangbord van de socialistische overwinning op de bourgeoisie. Maar als symbolen van het gehate systeem, verdwenen ze na de omwenteling van 1989, waarna de bewoners andermaal door tragedie werden getroffen. Sommigen zagen kans hun leven ten goede te keren, maar velen misten de aansluiting. Tomasz Tomaszewski wil in A STONE’S THROW de bevolking van het Poolse platteland eren. In tegenstelling tot officiële verklaringen, zegt hij, zijn ze gemarginaliseerd en in de steek gelaten, een blinde vlek in het collectieve geheugen. Zijn foto’s kenmerken zich door woede over de destructie van een erfenis en compassie met mensen die er het beste van proberen te maken. Zo verkleint hij de afstand tot een wereld waar we gewoonlijk plankgas langs rijden.

    A STONE’S THROW (Polen, 2009)
  • A STONE’S THROW (Polen, 2009)

    A STONE’S THROW (Polen, 2009)
  • A STONE’S THROW (Polen, 2009)

    A STONE’S THROW (Polen, 2009)
  • A STONE’S THROW (Polen, 2009)

    A STONE’S THROW (Polen, 2009)
  • A STONE’S THROW (Polen, 2009)

    A STONE’S THROW (Polen, 2009)

Munem Wasif

  • BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

    Bangladesh is een land met grote problemen en uitdagingen. Overbevolkt en kwetsbaar vanwege de terugkerende overstromingen leeft het aan de frontlinie van sociaal-economische vraagstukken en klimaatverandering. In de series BLOOD SPLINTER OF JUTE en STONE WORKERS OF JAFLONG licht Munem Wasif twee aspecten van het moderne Bangladesh uit. De eerste serie staat stil bij de teloorgang van de jute-industrie, ooit dé motor van de economie. Jutefabrieken worden gesloten, met alle gevolgen van dien voor gemeenschappen die van de jute-industrie afhankelijk waren. De tweede serie laat de arbeiders zien die stenen winnen die zijn meegesleept door de stroom van de rivier Piyain. De stenen zijn nodig om de opbloeiende bouwsector van materiaal te voorzien. Terwijl de stenen worden gebruikt om villa’s te bouwen in Dhaka, verdienen de arbeiders – waaronder veel vrouwen en kinderen – minder dan twee dollar per dag.

    BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)
  • BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

    BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)
  • BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

    BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)
  • BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

    BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)
  • BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

    BLOOD SPLINTER OF JUTE / STONE WORKERS OF JAFLONG (Bangladesh, 2008)

Danny Wilcox Frazier

  • DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

    Soms lijkt het of het hart uit Amerika is gerukt. Gedreven door economische tegenslag trekken bewoners van de Midwest weg uit de dorpen, richting de kust, waar meer kansen liggen. De Amerikaanse staat Iowa is een schoolvoorbeeld: het landschap is gevuld met halve spookdorpen. Danny Wilcox Frazier legt de achterblijvers vast in dramatisch zwart-wit – landarbeiders en jagers, de amish, veteranen tijdens Memorial Day en de jongeren die hun verveling verdrijven. Zijn poëtische en duistere beelden laten een wereld zien die verdwijnt en die symbool staat voor elke gemeenschap die gebukt gaat onder het failliet van boerderijen en de sluiting van fabrieken. Zo legt hij de economische en sociale realiteit van ruraal Amerika bloot. – Een jong meisje droomt er van om net als haar oudere zuster koningin van het zomerfestival te worden. Conesville, Iowa.

    DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)
  • DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

    Graan lift. Frytown, Iowa.

    DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)
  • DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

    Feestje op een boerderij. Johnson County, 2006.

    DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)
  • DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

    Amish-meisjes lachen terwijl ze een religieus kaartspelletje spelen tijdens de oogst op de boerderij van de familie Miller buiten Kalona, Iowa.

    DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)
  • DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

    Op flessen schieten langs de Iowa-rivier. Johnson County, 2003.

    DRIFTLESS (Verenigde Staten, 2007)

Inamiya Yasuto

  • HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

    Na de Tweede Wereldoorlog, toen Japan nog grotendeels onverharde wegen kende, is er een hoogwaardig wegennet gecreëerd dat een motor was voor de explosieve economische groei van de jaren zeventig en tachtig. Inmiddels ligt er negenduizend kilometer snelweg in Japan – en niet alleen tussen en rond de sterk gegroeide steden. Het platteland heeft te lijden onder bevolkingskrimp en hoopt met de aanleg van wegen bedrijven naar hun regio’s te lokken. Voor werkgelegenheid is de plattelandsbevolking bovendien afhankelijk van de aanleg van publieke werken. De overheid heeft zichzelf met deze projecten diep in de schulden gestoken – een onhoudbare situatie. Inamiya Yasuto toont in grimmig zwart-wit het moderne, geasfalteerde landschap. Hij ziet het als een waarschuwing voor andere tijgereconomieën die een Japans model hanteren voor hun economische ontwikkeling.

    HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)
  • HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

    HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)
  • HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

    HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)
  • HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

    HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)
  • HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

    HIGHWAY LANDSCAPES OF JAPAN (Japan, 2007-2008)

Antonio Zambardino

  • TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

    Het veranderende klimaat bedreigt niet alleen de bewoners van diverse eilanden in de Stille Oceaan, het bedreigt zelfs het voortbestaan van de fysieke eilanden. Vanuatu, officieel het gelukkigste land op aarde, ziet blootliggende koraalriffen bij springtij al onderlopen en vreest uiteindelijk zelf kopje onder te gaan. Hetzelfde geldt voor de Polynesische eilandengroep Tonga. Hoewel wetenschappers van mening verschillen over de ernst van de zeespiegelstijging, tonen harde data aan dat de zeespiegel rond Tonga het afgelopen decennium tien centimeter is gestegen. Antonio Zambardino past twee methoden toe om dit moeilijk zichtbaar te maken proces fotografisch uit te beelden. Hij liet bewoners van Tonga poseren in het water, alsof het ergste scenario al had plaatsgevonden. Daarnaast bracht hij de cycloonschade en de erosie van Tonga’s de kustlijn van in beeld. Want temperatuurstijging leidt niet alleen tot een hogere zeespiegel, het leidt ook tot meer vernietigende cyclonen.

    TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)
  • TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

    TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)
  • TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

    TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)
  • TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

    TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)
  • TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

    TONGA – BELOW SEA LEVEL (Tonga, 2010)

Rodrigo Zeferino

  • OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)

    De Vale do Aço, een regio in het hart van de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais, is sinds de jaren zestig een epicentrum van staalindustrie. De 750.000 inwoners van de grootste steden in de vallei leven tussen tientallen kleinere en grotere staalfabrieken die verantwoordelijk zijn voor ernstige vervuiling. De afgelopen twee jaar spreidt de industrialisatie zich echter ook uit voorbij de grenzen van het stedelijk gebied. Op het platteland schieten zinken hangars als paddestoelen uit de grond. Ze bedreigen fragiele gemeenschappen die van zandwinning en landbouw leven. Zoals fotograaf Rodrigo Zeferino zegt: ‘De plattelandsbewoners slapen met de herrie van metaal in hun hoofd.’ Velen voelen zich opgejaagd en in de toekomst zullen ze waarschijnlijk opgaan in het cultureel homogene stadsleven. OUTSKIRTS OF STEEL documenteert een plattelandscultuur die onder vuur ligt, voordat ze voorgoed verdwijnt.

    OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)
  • OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)

    OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)
  • OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)

    OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)
  • OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)

    OUTSKIRTS OF STEEL (Brazilië, 2008-ongoing)