Overzicht deelnemende fotografen

Martin Bogren

Martin Bogren - Lowlands

(Zweden, 2009-2011)

In Lowlands schetst Martin Bogren zijn relatie met het Zweedse dorp waar hij opgroeide. Hij voelde zich er nooit op zijn plaats en droomde altijd van 'iets groters'. Bogren toont de geestesgesteldheid en de mensen van weleer zoals hij ze zich herinnert. Ook nu nog vind hij het vreemd om terug te zijn in zijn oude dorp. Het is terug te zien in zijn beelden, waarin het gevoel van vervreemding voor de kijker tastbaar is. Of zijn serie een terugkeer naar of juist een afscheid van zijn jeugd is, blijft onduidelijk.

Martin Bogren (Zweden, 1967) begon zijn loopbaan met het fotograferen van bevriende bands en artiesten. Zijn eerste boek, The Cardigans – Been It (1996) was het resultaat van verschillende tours met de Zweedse band The Cardigans. Lowlands verscheen in 2011 in boekvorm. Bogrens werk verscheen onder andere in British Journal of Photography, L'IMAGE en Eyemazing.

Eric Bouvet

Eric Bouvet - Peace

(2012)

Over de hele wereld vinden regelmatig bijeenkomsten van de Rainbow Family plaats. De deelnemers willen in harmonie met de natuur leven. Ze verwerpen elke vorm van geweld, alsmede de consumptiemaatschappij en de bijbehorende economie. De stad komt niet langer in hun wereld voor, de 'Rainbows' komen alleen samen in fraaie natuurgebieden. De franse fotograaf Eric Bouvet reisde langs Rainbow meetings in Brazilië, de Verenigde Staten, Slowakije, Guatemala en India.

Eric Bouvet (Frankrijk, 1961) werkt sinds 1981 als fotograaf, eerst in dienst van fotoagentschap Gamma, sinds 1990 als freelancer. Hij fotografeerde in vele conflictgebieden over de hele wereld, waaronder Irak, Tsjetsjenië en voormalig Joegoslavië. Zijn werk verscheen onder andere in Newsweek, Paris Match en Der Spiegel. Bouvet won vijf World Press Awards.

Jantien de Bruin

Jantien de Bruin - Dikken Kat en Kolderveen

(Artistic residency, Kolderveen, 2006)

In de herfst van 2005 verbleef Jantien de Bruin in een omgebouwde zuivelfabriek in het kerkdorp Kolderveen, op de grens van Drenthe en Overijssel. In melancholisch zwart-wit, in het klassieke vierkante middenformaat, fotografeerde ze het leven en de bewoners van de tachtig boerderijen waaruit het buurtschap bestaat. De Bruin toont geen idyllische gemeenschap waar iedereen elkaar kent en mens en natuur nog samenvallen, maar een dorp waar de moderne tijd niet aan voorbij is gegaan. Ze legt vast wat verdwijnt of al verdwenen is.

Jantien de Bruin (Nederland, 1971) studeerde aan de Academie voor Fotografie in Haarlem. Haar werk is in Nederland talrijke malen tentoongesteld, onder andere op het FotoFestival Naarden. In 2006 verscheen haar serie Dikken Kat en Kolderveen in boekvorm. Daarnaast publiceerde De Bruin de boeken En, wanneer komt de tweede? (2005) en Onder het zichtbare schrift (2004).

Wouter van Buuren

Wouter van Buuren - Total Landscapes

(2005-2006)

De serie Total Landscapes is ontstaan vanuit de vraag: kan een landschap in zijn geheel worden waargenomen? De beelden van Wouter van Buuren zijn opgebouwd uit meer dan honderd foto's die vanaf hoogspanningsmasten zijn genomen. De afzonderlijke foto's zijn onveranderd en kunnen worden onderscheiden van het grotere beeld. Als zodanig kan het hele landschap worden waargenomen als het totaal van een grote hoeveelheid kleinere landschappen.

Wouter van Buuren (Nederland, 1972) volgde zijn opleiding aan de Vrije Academie Werkplaats voor Beeldende Kunsten en het Amsterdams Centrum voor Fotografie. Zijn werk was te zien in tentoonstellingen in Nederland, Duitsland en de Verenigde Staten. Wouter van Buuren woont en werkt in Amsterdam.

  • Almere

Christian Diehl

Christian Diehl - 1m³ - Acker

(Duitsland, 2009)

Voor zijn project 1m³ bakent Christian Diehl steeds één kubieke meter van een specifiek soort bodem af. Vervolgens ontleedt en isoleert hij de verschillende bestanddelen van de bodem – planten, dieren, stenen. In de klinische omgeving van de studio fotografeert hij deze bestanddelen op een zakelijke manier. Naast een kubieke meter wad en bosgrond legde Diehl op deze manier ook de akkergrond vast van het Duitse dorp Schöppingen, gelegen in het westelijke deel van Münsterland. Maar liefst negentig procent van het grondgebied van deze gemeente bestaat uit akkerland.

Christian Diehl (West-Duitsland, 1970) werkt sinds 1989 als fotograaf en studeerde van 1995 tot 2002 fotografie aan de Hogeschool van Dortmund. Zijn werk is in tentoonstellingen in heel Duitsland te zien geweest. Diehl is docent fotografie aan de Hogeschool van Münster.

José Diniz

José Diniz - Maritimas

(2009-2013)

Een dagje aan het strand is waarschijnlijk een van de meest gefotografeerde gebeurtenissen in het menselijk bestaan. In zijn donkere zwartwitfoto's overstijgt Jose Diniz de clichés die daarmee gepaard gaan. De foto's werden in het water genomen, om zo de verschillende fysieke en psychische ervaringen op de kijker over te brengen – gebrek aan balans, duizeligheid, harmonie, continue beweging en de smaak van zout. Door het lage camerastandpunt groeien de golven uit tot bewegende bergen, die de gevarieerde relatie van de mens met de zee symboliseren.

José Diniz (Brazilië, 1954) studeerde fotografie aan de Cândido Mendes Universiteit in Rio de Janeiro, waar hij nog steeds woont en werkt. Behalve fotografie studeerde hij ook marketing, internettechnologie en kennis management. In 2008 publiceerde hij zijn boek Literariamente en won in 2012 de Marc Ferrez Fotografie Prijs van het Braziliaanse Ministerie van Cultuur.

Alena Dvorakova & Viktor Fischer

Alena Dvorakova & Viktor Fischer - Hot Springs in Tuscany

(Italië, 2007-2009)

Het gebied rond de Monte Amiata, een uitgedoofde vulkaan in het zuiden van Toscane, is rijk aan natuurlijke heetwaterbronnen. Rond de vulkaan bevinden zich kuuroorden waar toeristen zich al eeuwen overgeven aan de heilzame werking van het zwavelhoudende water. Maar de aanwezigheid van water wordt te vanzelfsprekend gevonden, zeggen Dvorakova & Fischer. Hoewel driekwart van het aardoppervlak is bedekt met water, bestaat maar zes procent van de watervoorraden in de wereld uit zoet water. De wereldbevolking gebruikt nu al 54 procent van alle watervoorraden en over 25 jaar zal dat tot negentig procent zijn gestegen. Een toekomstig tekort aan drinkwater is een reële dreiging. De serie Hot Springs in Tuscany is een onderdeel van het project Water, waarmee Dvorakova & Fischer aandacht vragen voor deze problematiek.

Alena Dvorakova (Tsjechoslowakije, 1970) en Viktor Fischer (Tsjechoslowakije, 1967) studeerden beide af aan de Academie voor Podiumkunsten in Praag. Sinds 1992 werken ze samen aan fotografieprojecten, waarin de nadruk ligt op humanitaire fotografie. Eerder was hun werk te zien op de Noorderlicht-manifestaties Act of Faith (2007) en Behind Walls (2008)

Ann Eringstam

Ann Eringstam - In Search of Wonderland

(2011-2012)

In haar fotografie zet Ann Eringstam het geïdealiseerde, niet realistische beeld van de werkelijkheid tegenover onze eigen ideeën van normen, realiteit en identiteit. De beelden uit de serie In Search of Wonderland zijn geschoten in een overweldigend mooi landschap. Ze doen denken aan de Romantische, nationalistische beelden van weleer. Maar net als in Alice in Wonderland wordt de kijker in een huiveringwekkend kloppende onwerkelijkheid geworpen. Begrippen als waar en onwaar doen er niet toe. De half-verscholen, sprookjesachtige, wellicht buitenaardse vrouwelijke figuren lijken iets te zoeken – iets dat onbereikbaar lijkt.

Ann Eringstam (Zweden, 1977) studeerde af aan de Fotografieschool van de universiteit in Göteborg, de stad waar ze nog steeds woont en werkt. In 2009 ontving ze een stipendium van de Hasselblad Foundation. Haar werk is in talloze solo- en groepstentoonstellingen in Noordwest-Europa getoond.

Jimmy Fike

Jimmy Fike - J.W. Fike's Photographic Survey of the Wild Edible Botanicals of the North American Continent

(Noord-Amerika, 2007-doorlopend)

Overal om ons heen groeien planten die deels of helemaal eetbaar zijn – in tuinen, steegjes, op dijken en braakliggende grond. Dat gegeven is cruciaal in het streven naar een duurzamere levensstijl, maar is bij de meeste mensen onbekend. Daarom graaft Jimmy Fike in heel Noord-Amerika planten uit en fotografeert hij ze in de studio. In de digitale bewerking kleurt hij de eetbare delen en beldt hij de rest van de plant af als een fotogram, waarbij een voorwerp zonder tussenkomst van een camera direct op lichtgevoelig materiaal wordt gelegd. Fike hoopt met zijn foto's mensen zowel te informeren als het inzicht te geven dat het niet zo moeilijk is om meer aansluiting bij de natuur te vinden.

Jimmy Fike (Verenigde Staten, 1970) studeerde kunst en fotografie aan de universiteiten van Alabama en Auburn, en de Cranbrook Academy of Art, beide in de Verenigde Staten. Zijn werk is in talrijke tentoonstellingen in Noord-Amerika te zien geweest.

Taj Forer

Taj Forer - Threefold Sun

(VS, 2006)

Samen met zijn broer bezocht Taj Forer als kind de vrije school, die is gebaseerd op de antroposofische opvattingen van Rudolf Steiner (1861-1925). Op latere leeftijd ontdekte hij dat Steiners idealen in schril contrast staan met het consumentisme en de spirituele leegte van de gemiddelde Amerikaan. Met Threefold Sun laat Forer zien hoe een kleine Amerikaanse subcultuur Steiners theoriën over landbouw, onderwijs en architectuur in de praktijk brengt. Zo proberen deze mensen in een betere harmonie met de natuurlijke wereld te leven.

Taj Forer (Verenigde Staten, 1981) studeerde fotografie aan de University of North Carolina, waar hij nu werkt als docent. Hij is medeoprichter van Daylight, een vooraanstaande uitgeverij van fotografiepublicaties. Zijn serie Threefold Sun verscheen in 2007 als boek. Daarnaast publiceerde hij in 2011 het fotoboek Stone by Stone. Forers werk is tentoongesteld in musea en galleries over de hele wereld en opgenomen in private en publieke collecties.

Algis Griškevičius

Algis Griškevičius - Miracles of Mikaliskes Village

(2002-2012)

In zijn foto's vertelt Algis Griškevičius tragikomische verhalen. Daarin lopen tegengestelde gevoelens en wezens dwars door elkaar heen – de ene keer als een naïef spel, de andere keer als een surrealistische absurditeit, die probeert de werkelijkheid te verbinden met een hogere werkelijkheid. Soms is Griškevičius wekenlang in de weer met de voorbereidingen van een fotosessie, met het graven van een vijver of het bouwen van houten veerboot, of moeten er hijskranen aan te pas komen. Daarmee wil Griškevičius de kijker ervan overtuigen dat er niets meer dan een wens nodig is om dromen werkelijkheid te laten worden.

De Litouwer Algis Griškevičius (Sovjet-Unie, 1954) werd geboren in de Litouwse hoofdstad Vilnius en studeerde de eerste helft van de jaren tachtig aan het Vilnius Kunst Instituut. Hij werkt sinds 1990 als freelance fotograaf en kunstschilder. Zijn werk was te zien in 56 solotentoonstellingen en meer dan honderd groepsexposities over de hele wereld.

Ilkka Halso

Ilkka Halso - Restoration

(2000, 2005)

Omdat de mens roekeloos met de natuur omspringt, verkeert deze in een slechte staat. Ilkka Halso neemt het renoveren van de verpeste natuur, door de mens zelf veroorzaakt, op de hak. Hij bouwde fictieve locaties waar geen oude kerken of huizen worden gerestaureerd, maar bomen, velden en rotsen. Door deze natuurlijke objecten letterlijk in de steigers te zetten en kunstlicht te gebruiken, worden ze van hun omgeving geïsoleerd en wordt het kunstmatige van het menselijke ingrijpen in de natuur benadrukt – ook als daar goede bedoelingen achter schuilgaan.

Ilkka Halso (Finland, 1965) studeerde aan de Universiteit voor Kunst en Design in Helsinki. Hij woont en werkt in zijn geboortestad, Orimattila in het zuiden van Finland. In zijn werk richt Halso zich op de relatie tussen architectuur en technologie enerzijds en natuur anderzijds. Zijn werk is geëxposeerd in talrijk solo- en groepstentoonstellingen.

Claudio Hils

Claudio Hils - Aside

(Duitsland, 2012)

In ons geglobaliseerde bestaan is zelfs het kleinste dorp in de wereld opgenomen. De afzondering is allang doorbroken, er wonen alleen nog forensen en de natuur die ooit nodig was om te voorzien in het levensonderhoud is gereduceerd tot omgeving. En toch is het dorp nog steeds een wereld op zich. Claudio Hils laat met zijn beelden uit Zwaben, een plattelandsregio in het zuidwesten van Duitsland,  niet alleen de charme van het platteland zien, maar ook de impact van demografische factoren en de economische invloed van de stad.

Claudio Hils (West-Duitsland, 1962) studeerde visuele communicatie aan de Universiteit van Essen. Sinds 1993 werkt hij als fotograaf en sinds 1999 is hij lid van de Deutsche Fotografische Akademie. Hils is hoogleraar Fotografie en Design aan de Universiteit voor Toegepaste Kunsten in Vorarlberg (Oostenrijk) en curator bij meerdere galeries.

Kahn & Selesnick

Kahn & Selesnick - Truppe Fledermaus

(2012-2013)

Het meest recente project van Kahn & Selesnick gaat over een fictieve cabaretgroep, Truppe Fledermaus, die is geïnspireerd op middeleeuwse carnavalstradities. Daarin maakte de massa met humor en satire de autoriteiten belachelijk en werden de sociaal-politieke omstandigheden aan de kaak gesteld. Truppe Fledermaus trekt door verlaten landschappen, terwijl ze absurde en ondoorgrondelijke voorstellingen geven. Zoals de herdenking van een wolk met een rare vorm terwijl de troep zijn pogingen documenteert om het wassende water op een opwarmende planeet te ontvluchten, of met zwarte humor het uitsterven van vleermuizen en andere dieren becommentarieert. Zo reist de troep door, treedt voor niemand op en maakt reclame voor voorstellingen die nooit plaatsvinden.

Nicholas Kahn (Verenigde Staten, 1964) en Richard Selesnick (Groot-Brittannië, 1964) werken samen aan fotografieprojecten en installaties, waarbij hun interesse vooral uitgaat naar fictieve gebeurtenissen in het verleden en de toekomst. Kahn & Selesnick namen wereldwijd deel aan meer dan honderd solo- en groepstentoonstellingen. Het werk van Kahn & Selesnick was in 2012 te zien op de Noorderlicht-manifestatie Terra Cognita.

Immo Klink

Immo Klink - European Communities – Dwellings

(2003-doorlopend)

Van eenvoudige houten hutjes tot elegante huizen die door hun sedumdak in de omgeving lijken op te gaan – Dwellings is onderdeel van het project European Communities waarin Immo Klink in heel Europa mensen fotografeert die zich buiten de geïndustrialiseerde samenleving plaatsen. Ze bouwden hun woningen vaak zelf met behulp van wat het landschap en de natuur om ze heen bieden. De bewoners vormen alternatieve gemeenschappen, compleet met een eigen micro-economie, die samen willen laten zien dat een andere wereld mogelijk is. Het lijkt een utopische gedachte, zegt Klink, maar tegelijkertijd grijpen ze daarmee terug naar vroeger tijden.

Immo Klink (West-Duitsland, 1972) studeerde rechten aan de universiteiten van Konstanz en Londen, en werkte kort bij de studio van de Duitse fotograaf Wolfgang Tillmans. Zijn werk werd onder andere gepubliceerd in The New York Times Magazine, Süddeutsche Zeitung Magazin, Liberation en The Independent Magazine. Klink woont en werkt in Londen.

John Lambrichts

John Lambrichts - Oeverlangen aan de Maas

(Nederland, België, 2008-2010)

Als kind maakte de Maas als natuurlijke grens en barrière met België al indruk op John Lambrichts. Met zijn moeder zwom hij in de rivier en met zijn vader, een fanatiek sportvisser, ging hij er later vissen. Tijdens beide activiteiten werd zijn fantasie geprikkeld door de overkant, die vooral in de winter, bij hoogwater, heel ver weg leek. Met Oeverlangen aan de Maas, de titel is een fictief dorp aan de Grensmaas, brengt Lambrichts een ode aan de rivier en de geboortegrond van de mensen aan beide zijden. Op zijn 'mijmertochten' langs de 'Grensmaas' zag hij dat de typische sfeer rond de rivier aan het verdwijnen was. Zijn foto's houden deze sfeer vast of roepen die juist weer op.

John Lambrichts (Nederland, 1954) is geboren en getogen in Stein, een dorp dat zo goed als aan de Maas ligt. Van Oeverlangen aan de Maas, zijn meest recente fotoproject, verscheen in 2011 een fotoboek. Met de serie Walton City won hij een Zilveren Camera. De gelijknamige cd-rom won de Euro Comenius in Berlijn. Zijn werk was in 2003 te zien op de Noorderlicht-manifestatie Global Detail.

Sylvana Lansu

Sylvana Lansu - El Camino de la Montaña

(Spanje, 2012)

Vijftien jaar geleden vestigden enkele mensen zich in een dorpje in de Spaanse Pyreneeën. De voorafgaande 25 jaar was het dorp onbewoond geweest. Inmiddels wonen er ongeveer vijftig volwassenen en een aantal kinderen. De bewoners hebben bewust afstand genomen van het hedendaagse materialistische en overvolle bestaan en gekozen voor eigen idealen. Groenten worden in de moestuin verbouwd, water komt uit een bron en voor de huizen worden materialen uit de vallei gebruikt. Het symboliseert voor Sylvana Lansu een vorm van ultieme vrijheid.

Sylvana Lansu (Nederland, 1991) studeerde een jaar aan de Gerrit Rietveld Academie en voltooide in 2012 een studie fotografie aan de aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda.

Dillon Marsh

Dillon Marsh - Assimilation

(2010)

In het onmetelijke landschap van de zuidelijke Kalahari pretenderen wevervogels eigenaar te zijn van de palen die de telefoonleidingen door hun habitat dragen. De nesten van de wevervogels, die in kolonies tot 100.000 exemplaren leven, veranderen de palen in flatgebouwen vol leven. Het bouwproces van de nesten, gemaakt van takjes en gras dat in de omgeving wordt verzameld, leidt onvermijdelijk tot de gekste vormen. Daardoor worden de normaal gesproken anonieme en zielloze telefoonpalen absurde, maar herkenbare persoonlijkheden.

Dillon Marsh (Zuid-Afrika, 1981) studeerde af in beeldende kunst aan de Universiteit van Stellenbosch. Tijdens zijn studie raakte hij steeds meer in de ban van de fotografie. Marsh richt zich in zijn fotografie vooral op vreemde details in landschappen.

Gerlinde Miesenböck

Gerlinde Miesenböck - Decay of the Countryside

(Oostenrijk, 2004-2006)

De maatschappelijke en economische veranderingen van de laatste jaren hebben in Oostenrijk tot de teloorgang van veel boerenbedrijven geleid. Omdat een boerengezin niet langer kan worden onderhouden met een traditioneel agrarisch bedrijf, hebben veel boeren hun beroep moeten opgeven – een fenomeen dat Bauernsterben wordt genoemd. Diametraal tegenover deze harde werkelijkheid staat de romantische manier waarop het platteland in films en reclame wordt getoond. Met haar deels geënsceneerde serie Decay of the Countryside laat Gerlinde Miesenböck de transitie van de plattelandsbevolking zien. Zij proberen hun tradities te behouden en tegelijkertijd aan de eisen van de moderne tijd tegemoet te komen. Ze wonen nog wel in pittoreske boerderijen, maar die hebben hun eigenlijke functie verloren.

Gerlinde Miesenböck (Oostenrijk, 1978) studeerde fotografie aan de Manchester Metropolitan University, de University of Art and Design in Linz (Oostenrijk) en de Lapland University in het Finse Rovaniemi. In 2009 werd haar werk bekroond met de Art Award van de stad Linz en was in talrijke solo- en groepstentoonstellingen in onder andere Engeland, Duitsland, Oostenrijk en Slowakije te zien.

Tamás Páczai

Tamás Páczai - Dream About Motherland

(Roemenië, 2005-doorlopend)

Voor zijn work in progress Dream About Motherland trekt Tamás Páczai regelmatig naar Transsylvanië, waar hij werd geboren en de eerste acht jaar van zijn leven doorbracht. Páczai laat zich leiden door de verhalen die zijn pad kruisen en de herinneringen uit zijn kindertijd. Jeugdige verwondering maakt plaats voor een wrang sentiment. Het is nog steeds het platteland van toen, met letterlijk dezelfde mensen – de jeugd is gevlogen naar de stad. Paczái toont ons dorpsbewoners die nog steeds leven volgens eeuwenoude tradities, maar ook de gevolgen van het voornemen van de toenmalige communistische machthebbers om alle boerendorpen te slopen en de boeren in moderne 'agrarische centra' te huisvesten.

De Hongaar Tamás Páczai (Roemenië, 1981) groeide op in de Roemeense stad Tîrgu MureÈ™ en verhuisde na de val van het IJzeren Gordijn met zijn ouders naar Hongarije. Daar volgde hij een opleiding tot fotojournalist. Páczai werkt als freelance journalist en fotograaf, en als fotoredacteur voor het Hongaarse maandblad Képmás Magazin. In 2009 was zijn werk te zien op de Noorderlicht-tentoonstelling The Pursuit of Happiness.

Toby Smith

Toby Smith - The Renewables Project

(Schotland, 2010)

Met zijn ruige zeeën, winderige heuvels en grote hoeveelheid neerslag ligt er in Groot-Brittannië meer potentiële bewegingsenergie voor het grijpen dan in welk ander landschap. Daarbinnen is de concentratie van energie nergens hoger dan in Schotland. Al meer dan zestig jaar wordt hier door de waterkrachtcentrales in de glens elektriciteit opgewekt. In de strenge winter van 2010 trok Toby Smith met een omgebouwde four wheel drive, waarin hij sliep, langs deze sterke staaltjes British engineering. Veel van de installaties werden vlak na de Tweede Wereldoorlog gebouwd en zorgen nu onbedoeld voor een cruciaal aandeel in de hernieuwbare energie van Groot-Brittannië.

Toby Smith (Groot-Brittannië, 1982) is als reportagefotograaf gespecialiseerd in thema's op het terrein van milieu en energie. Voor een recent project over illegale houtkap in Madagaskar opereerde hij undercover. Zijn werk is onder andere verschenen in Geographic, GEO, The Guardian, TIME en The New York Times.

Jamey Stillings

Jamey Stillings - The Evolution of Ivanpah Solar

(VS, 2010-2013)

Een essentieel onderdeel van een langetermijnstrategie om als mens op aarde te overleven is volgens Jamey Stillings hernieuwbare energie. Hij maakte luchtfoto's van het Ivanpah Solar Generating System, dat in de Mojavewoestijn in Californië wordt gebouwd. Met behulp van 330.000 spiegels en de zon wordt elektriciteit opgewekt die vanaf eind 2013 aan 140.000 huishoudens in de Verenigde Staten moet worden geleverd. Het is de grootste centrale ter wereld voor deze vorm van energie. Dergelijke projecten roepen volgens Stillings vragen op over het gebruik van land en natuurlijke hulpbronnen, en de tegenstellingen binnen de milieubeweging, lokale gemeenschappen, de energie-industrie en het publiek. Constructieve oplossingen zijn volgens Stillings cruciaal om de weg te plaveien voor hernieuwbare energie.

Jamey Stillings (Verenigde Staten, 1955) zoekt in zijn werk naar projecten waarin hij een onderwerp kan uitdiepen. Binnen een breed scala van fotografische interesses, richt hij zich vooral op duurzaamheid, met een speciale focus op ontwikkelingen rond water en hernieuwbare energie. Zijn foto's verschenen onder andere in Le Monde, Newsweek Japan, LA Times Magazine en Le Figaro Magazine.

Bénédite Topuz

Bénédite Topuz - My Normandy

(Frankrijk, 2009-2012)

Met haar serie My Normandy brengt Bénédite Topuz een ode aan het Normandië van haar overleden peettante. Met haar kreeg Topuz na het overlijden van haar eigen moeder een warme band. Topuz bezocht haar vaak om de drukte van Parijs te ontvluchten, bezoeken waaraan ze warme herinneringen heeft.

Bénédite Topuz (Frankrijk, 1962) werkt als fotograaf sinds ze in 2005 een cursus volgde aan het Centre Iris in Parijs. Ze woonde twee jaar in New York, waar ze stage liep bij het vermaarde fotoagentschap Magnum Photo en nieuwszender CBS News. Terug in Frankrijk werd ze journalist en hoofdredacteur in de vakpers. In haar documentaire werk richt Topuz zich op haar familie en de maatschappelijke integratie van gehandicapten.

Nicolás Wormull

Nicolás Wormull - Chocolate on My Jeans

(Chili, 2010)

In een tijd waarin de meeste mensen naar de stad verhuizen, koos Nicolás Wormull voor de omgekeerde route: hij nam het besluit om de stad de rug toe te keren en met zijn gezin op het Chileense platteland te gaan wonen. Behalve een keuze voor ruimte en stilte is deze stap voor hem een stellingname tegen het gebrek aan authenticiteit van de consumentencultuur die onvermijdelijk met de stad samenhangt. Zo laat Wormull zijn kinderen opgroeien in een wereld die weliswaar minder mogelijkheden kent, maar tegelijkertijd meer vrijheid biedt. Voor Chocolate on My Jeans zette Wormull een jaar lang elke dag één foto online.

Nicolás Wormull (Chili, 1977) is geboren in Chili, maar groeide op in Zweden. Tegenwoordig woont hij in Chili, waar hij als freelance fotograaf werkt voor kranten en tijdschriften in Chili en Scandinavië. Voor zijn werk ontving hij verschillende prijzen en nominaties, van onder meer de Sony World Photography Awards en PhotoEspaña. In 2012 verscheen zijn boek Corazonada.

Zuijderwijk/Vergouwe

Zuijderwijk/Vergouwe - Vanishing Landscapes

(Nederland, 2011)

De lange geschiedenis van turfwinning heeft op verschillende plaatsen in Nederland markante landschappen opgeleverd. Het veen werd afgegraven of opgebaggerd, gedroogd en als turf verkocht als brandstof voor de verwarming van huizen. In het veenlandschap buiten Amsterdam resulteerde dat in een merengebied vol eilandjes. De in Vanishing Landscapes gefotografeerde gebieden hebben inmiddels een bestemming als recreatiegebied gekregen. De percelen waar ooit de turf lag te drogen en arbeiders tot hun knieën in het moeras zware fysieke arbeid verrichtten, worden nu gebruikt om vakantie te vieren. Dankzij het gebruik van grootformaat landschapscamera's en film negatieven leggen Zuijderwijk/Vergouwe een wereld aan details en texturen bloot.

Daan Zuijderwijk (Nederland, 1974) en Maaike Vergouwe (Nederland, 1978) studeerden beide aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in brede. Sinds 2006 werken ze samen aan opdrachten en eigen projecten. Hun werk wordt gekenmerkt door observaties, waarbij geen oordeel wordt geveld.

<< Terug naar expositie